سنان از امام صادق كه در سوره احزاب فضائح مردان و زنانى از قريش و غير آنان ياد شده است . « 1 » در اين باره چه بگوييم ، آيا اين مطالب قابل قبول است ؟ بدون شك روايات اين دسته ، هم از نظر سندى و هم از نظر دلالت به شدت مورد سئوال و مناقشه است ، بويژه در برخى از تعبيرات ذيل اين روايات حكايت از تحريف قرآن مىكند ، كه به هيچ وجه قابل قبول نيست ، زيرا قرآن با تواتر مسلمانان به اثبات رسيده و با خبر واحد نمىتوان آن را از حجيت ساقط كرد ، و انگهى افشاگرى و رسوا كردن با جلالت و كرامت قرآن در تباين است ، چون هدف و مشى قرآن ارشاد و هدايت است و نمىخواهد با ذكر نام اشخاص و سرزنش كردن آنها به صورت مستقيم ( در داخل جماعت مسلمانان ) آنها را رسوا و بر عليه مسلمانان تحريك كند . شيوه قرآن اين نيست كه ضعفها و خطاها را برملا كند ، مگر آنكه به صورت كلى و بدون ذكر نام و با اشاره به عمل زشت بيان شود . بنابر اين ، قرآن كريم جز در چند مورد استثنايى مانند ابو لهب حتى نام سران قريش مانند : ابو جهل ، ابو سفيان ، عكرمه ، وليد و عقبه را هم نمىبرد ، تا چه رسد به كسانى مانند عبد اللّه بن ابى كه در جامعه اسلامى زندگى مىكردند و در لباس نفاق به اسلام تظاهر مىنمودند . از اين گذشته كسانى از سران قريش مانند ابوسفيان و بنى اميه پس از فوت پيامبر تا سالها از صحنه قدرت دور بودند و ذكر نام آنها براى مصادر قدرت خطرى ايجاد نمىكرد تا با آن مخالفت كنند . اتفاقا كسانى مانند ابوسفيان به سمت امام على آمدند تا با او در مقابل خليفه اول بيعت كنند كه

--> ( 1 ) - همان / 50 .