چون آنها را خوش نيامد گفتند ما را حاجتى به اين كتاب نيست . « و لقد احضروا الكتاب . . . فلما وقفوا على ما بينه اللّه من أسماء أهل الحق و الباطل و ان ذلك ان ظهر نقض ما عاهدوا ما عقدوه قالوا : لا حاجة لنا فيه « 1 » » . در برخى روايات آمده كه در اين مصحف ، فضائح قوم آمده و چون افشاگرى شده و فضيحتهاى آنان بازگو شده از آن روى برگردانند . « 2 » آقاى جعفر مرتضى در ويژگيهاى مصحف ، ذكر اسامى اهل حق و باطل را يكى و ذكر فضائح قوم را يكى ديگر شمرده است . « 3 » اما بنا بر يك تفسير مىتوان گفت - اگر اين خبر صحت داشته باشد - منظور از ذكر اسامى اهل حق و باطل توضيحات حضرت به مناسبت آيات مدح و قدح رفتار و گفتار آنان با پيامبر بوده است . در نتيجه افشاگرى نسبت به كارهايى بوده كه انجام داده‌اند و در شأن نزول آيات ثبت شده است . در روايتى كه از ابوذر غفارى نقل شده آمده است : چون پيامبر وفات يافت ، حضرت به جمع‌آورى قرآن پرداخت و آن را به مهاجرين و انصار عرضه كرد و همانطور كه پيامبر وصيت كرده بود انجام داد و چون خليفه اول آن را باز كرد ، در آغاز صفحه ، ياد كرد فضائح جماعت را ديد ، عمر از جا پريد و گفت آن را باز گردان كه ما را به آن حاجتى نيست . « 4 » همچنين در برخى ديگر از روايات آمده از ابن بطائنى از عبد اللّه بن

--> ( 1 ) - طبرسى ، الاحتجاج ، ج 2 / 257 ، فيض كاشانى ، صافى ، ج 1 / 43 . ( 2 ) - الاحتجاج ، ج 1 / 156 . در نسخه سليم اين تعبيرات نيامده اما درپاورقى آورده است . كتاب سليم ، ج 2 / 582 . همچنين بحار ، ج 89 / 42 ، ح 2 . ( 3 ) - حقائق هامه / 160 . ( 4 ) - مجلسى ، بحار الانوار ، ج 89 / 42 .