سيد محمد على ايازى

37

كاوشى در تاريخ جمع قرآن ( فارسى )

بخواند و بر عكس نخواند . « 1 » و يا كسى از ابن مسعود دربارهء تلاوت قرآن سئوال مىكند كه بر عكس خوانده است مىگويد : « ذاك منكوس القلب » « 2 » كسى كه قرآن را وارونه مىكند فردى وارونه قلب است . بنابراين ، اين چند روايت هم ثابت مىكند كه اولا جمع قرآن در عهد نبوى انجام شده ، ثانيا ترتيب قرآن توقيفى بوده و هر زمان نيز آيه يا سوره‌اى نازل مىشد ، در جاى مخصوص خودش قرار مىگرفت و ترتيب معهود ترتيبى است كه در زمان پيامبر انجام گرفته است و گرنه دستور به قرائت به ترتيب نمىداده‌اند . ثالثا : اينكه در عهد پيامبر قرآن را نبايد وارونه خواند دليل بر اين است كه قرآن در عهد نبوى از نظم و ترتيبى برخوردار بوده و پى در پى بودن آيات و سوره‌ها مشخص بوده است . يادآورى در پايان ذكر ادله موافقت با توقيفيت ترتيب سوره‌هاى قرآن ، اين نكته شايان ذكر است كه 2 / 3 قرآن يعنى 82 سوره از مجموع 114 سورهء قرآن ، در مكه نازل شده است ، كه اگر از نظر كوچك بودن سوره‌ها هم در نظر بگيريم از شش هزار و اندى آيه قرآن تنها چيزى حدود 1500 آيه آن در مدينه نازل شده است . « 3 » برخى سوره‌هاى مدنى نيز مورد اختلاف است كه در مدينه نازل شده

--> ( 1 ) همان مدرك / 338 . ( 2 ) همان مدرك ، نيز در البرهان زركشى ، ج 2 / 89 . مرعشلى محقق كتاب اين خبر را از معجم كبير طبرانى ، ج 9 / 189 و فضائل القرآن ابو عبيد نقل مىكند . ( 3 ) آقاى دكتر محمود روحانى در فرهنگ آمارى قرآن ، ج 1 / 38 - 41 ، مىنويسد : تعداد آيات مكى 4468 ، تعداد سوره‌هاى 86 و تعداد كلمات 45653 و در نتيجه 3 / 5 كلمات در مكه نازل شده است و تعداد آيات در مدينه 1768 ، تعداد سوره 28 و تعداد كلمات 32154 بوده است .