سيد محمد على ايازى
36
كاوشى در تاريخ جمع قرآن ( فارسى )
دستهاى كه مىگويد بايد قرآن از آغاز شروع و به آخر ختم شود و بهترين عمل را همين معنا مىداند « 1 » ، و دستهاى كه بر عكس خواندن و به هم زدن نظم را مذموم مىشمارد . مثلا قتاده از زرارة بن ابى اوفى نقل مىكند كه مردى در خدمت پيامبر بلند شد و پرسيد : « يا رسول اللَّه چه عملى در پيشگاه خدا بهترين است ؟ حضرت فرمودند : عمل « حالّ مرتحل » . او پرسش كرد : حال و مرتحل چيست و كيست ؟ حضرت دوباره پاسخ دادند ، او كسى است كه همراه با قرآن است ، از اول قرآن تا آخر قرآن و از آخر قرآن دوباره به اول قرآن باز مىگردد . ( مانند مسافرى است كه از خانه خود حركت مىكند و راهى را طى مىكند و دوباره به خانه خود باز مىگردد ) چنين فردى بهترين عمل را در حق قرآن انجام مىدهد . » « 2 » آقاى ابطحى در كتاب جامع الاخبار و الآثار ، در بحث فضائل القرآن ، بابى تحت عنوان : « قراءة القرآن على ترتيب الآيات و السور » ترتيب داده و در آن رواياتى را نقل مىكند كه پيامبر مثلا به بلال ( در حالى كه بلال قرآن را از اين سوره و آن سوره مىخواند ) مىگويد : « اى بلال ! « اختلطت الطّيب بالطّيب » تو طيب را با طيب مخلوط كردى ، سوره را در جاى خودش بخوان . » « 3 » البته همين مضمون از امير مؤمنان ( ع ) نقل شده كه كسى از قواعد اسلام مىپرسد ، حضرت در پاسخ وى به امورى اشاره مىكند و از آن جمله مىفرمايد : يكى از قواعد اسلام آن است كه قرآن را طبق ترتيب خودش
--> ( 1 ) ابطحى محمد باقر ، جامع الاخبار و الآثار ، ج 1 ( فضائل القرآن ) / 337 . ( 2 ) راجع به معناى حديث به : المجازات النبوية ، شريف رضى ، تحقيق مروان العطيه ، دمشق ، رايزنى فرهنگى ، 1408 ق ، مراجعه كنيد . ( 3 ) همان مدرك .