سيد محمد على ايازى

28

كاوشى در تاريخ جمع قرآن ( فارسى )

كسى كه شاهد فاتحة الكتاب باشد ، وقتى كه شروع مىشود ، مانند كسى است كه شاهد فتح و پيروزى در راه خداست و كسى كه شاهد ختم قرآن باشد مانند كسى است كه شاهد به دست آمدن غنائم پيروزى باشد . روايت ديگرى را زركشى از پيامبر نقل مىكند : « و اقرؤوا القرآن فى كل سبع و لا تزد » « 1 » قرآن را در هفت روز تمام كنيد و بيشتر از آن نخوانيد . در حديثى ديگر ، بخارى نقل مىكند : « إقرأ القرآن فى شهر » « 2 » در هر ماه يك بار قرآن را تمام كن . همچنين روايت ديگرى را احمد حنبل و ابو داود - بنا به نقل سيوطى - از اوس بن ابى اوس ياد مىكند : « ما در گروه ثقيف بوديم كه پيامبر به ما گفت همين الآن به من دو حزب نازل شد . . . ما از اصحاب پيامبر پرسيديم چگونه قرآن حزب بندى مىشود ، گفتند ما معمولا سوره‌ها را به 3 و 5 و 7 و 9 و 11 و 13 سوره تقسيم مىكنيم ، همچنين در قسمت آخر يعنى سوره‌هاى مفصل از سورهء « ق » تا پايان قرآن را به همين ترتيب ختم مىكنيم . » « 3 » ابن حجر كه در جايى در معناى جمع قرآن به شدت ترديد كرده است و مىگويد ترتيب برخى از سوره‌ها بلكه بيشتر سوره‌ها بعيد نيست كه توقيفى باشد ، اين خبر را دليل بر توقيفيت سوره‌ها مىداند و مىگويد : « و اين خبر دليل بر اين است كه ترتيب سوره‌ها بنابراين آن چيزى است

--> ( 1 ) زركشى ، البرهان ، ج 2 / 101 از تحقيق محمد ابو الفضل ابراهيم ، ج 1 / 471 . ( 2 ) بخارى ، صحيح ، كتاب فضائل القرآن ، ج 3 / 230 ؛ مرعشلى تمام اين احاديث ختم را در البرهان فى علوم القرآن ج 2 / 87 پاورقى شماره 6 استخراج كرده است . ( 3 ) همان مدرك .