باشد كه ما به دو علت اشاره مىكنيم : 1 - درست است كه قرآن كتاب آسمانى همه ملتها از عرب و غير عرب مىباشد ولى چون مخاطبين اوليه قرآن عرب بودند و بايد آنها به خوبى قرآن را مىفهميدند تا بتوانند مفاهيم آن را به اقوام ديگر هم برسانند ، قرآن به زبان عربى نازل شد . حال با وجود اينكه قرآن به زبان عربى بود باز بعضى از مخالفان و مشركان و كفار ، در فهم و درك قرآن تعلل مىكردند و از انديشيدن در معارف و حقائق قرآن كوتاهى مىنمودند . اين بود كه قرآن به آنها گوشزد مىكند كه اين كتاب به زبانى عربى يعنى همان زبان خود شماست و ديگر جائى براى بهانه جوئى نيست و اگر قرآن به زبان ديگرى بود آنها مىتوانستند بهانه‌جوئى كنند و با اين عذر كه زبان قرآن را نمىفهمند ، توجهى به قرآن نكنند . اين مطلب را از آيه‌اى كه مىخوانيم مىتوان بدست آورد : وَ لَوْ جَعَلْناهُ قُرْآناً أَعْجَمِيًّا لَقالُوا لَوْ لا فُصِّلَتْ آياتُهُ ءَ أَعْجَمِيٌّ وَ عَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ « 1 » و اگر ما قرآن را به زبان عجمى نازل مىكرديم مىگفتند چرا آيات آن مفصل و روشن نيست آيا كتاب عجمى بر امت عربى نازل مىشود بگو اين قرآن براى مؤمنان مايهء هدايت و شفاست . 2 - علت ديگرى كه سبب شد قرآن بر عربى بودن خود تاكيد كند اين بود كه بعضى از مخالفان اسلام وقتى در مقابل معارف بلند قرآن قرار گرفتند ، براى اين‌كه از عظمت آن بكاهند گفتند كه اين مطالب از خود محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم نيست بلكه آنها را از كسان ديگرى مىآموزد و چون در ميان خود كسى را نمىيافتند كه قرآن را به او نسبت بدهند و لذا مىگفتند محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم اين مطالب را از كاهنان و افراد ديگرى كه براى

--> ( 1 ) - سوره فصلت آيهء 44 .