هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » هرگز مردمى را نخواهى يافت كه ايمان به خدا و روز قيامت داشته باشند ولى با دشمنان خدا و رسول او دوستى كنند هرچند كه پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشان آنها باشند . چنين مردمى هستند كه خداوند در دلهايشان ايمان را نگاشته و آنان را بوسيله روح القدس تأييد كرده است و نيز آنها را به بهشتى داخل مىكند كه نهرها از زير آن جارى است و جاويدان در آنجا هستند . خدا از آنان راضى و آنان از خدا خشنودند آنها حزب خدايند و بدانيد كه حزب خدا همان رستگارانند . ملاحظه مىكنيد كه در آيات بالا چگونه احساسات و عواطف مؤمنان مورد توجه قرار گرفته و قرآن با طرح موضوعاتى از قبيل مولى بودن خداوند بر مؤمنان و دادوستد ويژهء او با آنان و بريدن مؤمنان از دشمنان خدا هرچند كه نزديكترين فاميل آنها باشد و تأييد روح القدس از مؤمنان و خشنودى متقابل خدا و آنان ، اطلاق لقب حزب خدا بر آنان و تضمين رستگارى آنان و موضوعات ديگرى از اين نوع ، رابطه خاصى ميان خدا و مؤمنان برقرار مىكند و از اين‌گونه آيات در قرآن كريم بسيار است . اكنون با توجه به جنبه‌هاى عاطفى كه در بعضى از آيات قرآنى آمده است ، مىتوانيم بگوئيم كه چند صفت از اوصاف قرآن ناظر به اين بعد از ابعاد قرآن است كه عبارتند از : 1 - بشرى بشرى و بشارت به معنى خبر دادن از چيزى است كه شنونده را خوشحال مىكند يكى از عنوانهائى كه در خود قرآن به قرآن اطلاق شده عنوان " بشرى " است . در واقع

--> ( 1 ) - سوره مجادله ، آيه 22 .