آيات قرآنى و پيامهائى كه در آن آمده است ، مژده‌ها و نويدهائى است كه هر فرد با ايمانى را خوشحال مىكند و در او روح اميد مىآفريند و باعث دلگرمى و اطمينان خاطر و آرامش او مىگردد . اين صفت در آيات متعددى بر قرآن اطلاق شده كه به عنوان نمونه ، دو مورد را مىآوريم . آيات قرآن و كتاب مبين است كه هدايت و مژده براى مؤمنان مىباشد : قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ « 1 » بگو كه اين آيات را روح القدس از جانب پروردگارت به حق و راستى نازل كرده تا اهل ايمان را ثابت قدم كند و هدايت‌كننده و مژده‌اى براى مسلمانان است . در مورد اين صفت قرآن توجه خوانندگان عزيز را به دو نكته جلب مىكنيم : الف - درست است كه قرآن بشارت دهنده است اما نه براى همه بلكه بشارت قرآن به مؤمنين اختصاص دارد و لذا در هر كجا كه از قرآن به عنوان « بشرى » ياد شده قيدى براى آن آمده كه يكى از اين سه تعبير است : مؤمنين ، مسلمين و محسنين . ب - بايد ديد كه متعلق و مضمون مژده‌هاى قرآن به مؤمنان چيست و قرآن‌چه چيزهائى را نويد مىدهد ؟ با مراجعه به آيات قرآنى معلوم شد كه در چند آيه متعلقى براى بشارت ذكر نشده كه مىتواند شامل همه خيرات و بركات باشد و در چند آيه متعلق بشارت ذكر شده و قرآن مؤمنان را به موضوعات ياد شده در زير مژده مىدهد : 1 - اجر كبير يا پاداش بزرگ ( سوره اسراء آيه 9 ) 2 - اجر حسن يا پاداش نيكو ( سوره كهف آيه 2 ) 3 - اجر كريم و مغفرت يا پاداش گرامى و بخشش ( سوره يس آيه 11 )

--> ( 1 ) - سوره نحل ، آيه 102 .