چنان كه در حديث است هر كه قرآن را با معرفت معانى الفاظ بخواند بهر حرفى بيست حسنه دارد و كسى كه آن را بدون معرفت معانى الفاظ ، تلاوت كند بهر حرفى ده حسنه خواهد داشت . سوم - كسانى كه آيات الهى را با درك معانى و تفاسير و تدبّر و تفكّر تلاوت مينمايند كه اين دسته ، شايسته‌ترين خوانندگان قرآنند و قاريان طبقهء اول و دوم نيز بايد در فراگرفتن و خواندن و فهميدن آيات با هرات « 1 » در حدود توانائى خود كوشش كنند تا مانند دستهء سوم بمرحلهء كمال رسيده از معانى و حقايق آيات قرآنى بهره‌مند شوند . 17 - مستحب است مسئلت نمودن نصيب و بهره از خداوند متعال هنگام خواندن آيات رحمت چنان كه حضرت صادق عليه السّلام فرموده : و إذا مررت باية فيها ذكر الجنّة فقف عندها و اسئل اللّه تعالى الجنّة ( هنگام خواندن آيه‌ايكه در آن ذكر بهشت باشد توقف كن و از خداوند بزرگ آن را درخواست نما ) . 18 - مستحب است پناه بردن بپروردگار عالم موقع تلاوت آيات عذاب و طلب خلاصى از آن چنان كه حضرت صادق عليه السّلام فرمايد : و إذا مررت بآية فيها ذكر النّار فقف عندها و تعوّذ باللّه من النّار ( هنگاميكه بآيه‌اى بگذرى كه در آن ذكر آتش باشد توقف كن و از آتش جهنم به خدا پناه ببر ) . 19 - بقسميكه در مبحث سجده‌هاى واجبه و مستحبه مشروحا بيان شده واجب است پس از خواندن يا شنيدن چهار آيه‌ايكه سجدهء واجبه دارد آن را بجاى آورد . 20 - مستحب است پس از خواندن يا شنيدن يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا گفته شود : لبّيك اللّهمّ ربّنا لبّيك و سعديك ( پروردگارا اقبال برامرت ميكنم و

--> ( 1 ) - روشن و نورانى .