تو را اجابت مينمايم ) . لبّيك تثنيه و مفعول مطلق و به معناى إنّي أقبل على أمرك مىباشد يعنى خداوندا براى انجام فرمانت با اخلاص اقبال كرده برپا ايستاده‌ام . لبّيك تثنيهء لفظى است و تنها براى استفادهء عدد 2 نيامده بلكه دلالت بر فرمانبرى مكرّر دارد . سعديك تثنيه است يعنى أسعدك إسعادا بعد إسعاد ( بارالها فرمان تو را بطور مكرّر اقبال و اجابت ميكنم ) . 21 - مستحب است پس از خواندن يا شنيدن آيهء : فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( پس كداميك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب ميكنيد - سورهء الرّحمن ) گفته شود : لا بشيء من الائك ربّ أكذّب ( پروردگارا هيچيك از نعمتهاى تو را تكذيب نميكنم ) . 22 - خنديدن هنگام قرائت قرآن مجيد مكروه است . 23 - در حين خواندن قرآن كريم ، قطع قرائت براى سخن گفتن با ديگران بدون ضرورت مكروه است . 24 - اخذ اجرت براى نوشتن قرآن و همچنين خريد و فروش آن را بعضى از فقها مكروه و برخى بلا مانع دانند . 25 - در قبال قرائت قرآن شريف نبايد نظر مادّى داشت چه ، اجرت گرفتن براى خواندن كتاب خدا مذموم و ناپسند است و تأمين معيشت نيز از راه خواندن قرآن مجيد مكروه مىباشد . 26 - سزاوار است در مجالس تلاوت قرآن مقدس رعايت تقدم دانشمندان و نوبت خوانندگان بشود و مجلس قرائت به قدر امكان توسعه يابد و سعى شود كه تشكيل جلسه و اجتماع ، براى قرآن دانى باشد و تنها به خواندن قرآن اكتفا نگردد و خواندن آن در درجهء دوم قرار گيرد .