طرب و سماع ، شيخ و شاب را برقص آرد و معشوق و محبوب را بخطر اندازد و عاقل را مجنون گرداند . با شرح مراتب بالا عواملى كه موجب سوء اخلاق و اشاعهء فحشاء گردد و از نظر جسمى و روحى زيانبار باشد مسلّما در شريعت آسمانى حلال نخواهد بود و دلى كه مملو از نغمه‌هاى شهوت انگيز گردد و در آوازهاى عاشقانه و ارتعاش امواج موسيقى غرق شود ديگر جايگاهى در آن براى ياد خدا باقى نمىماند بدين سبب دين مبين اسلام از لذائذ زودگذر كه از طريق تخدير اعصاب و تحريك غرائز شهوانى پيدا شود جلوگيرى و آن را منع كرده است . 15 - مستحب است قرآن شريف ، با حالت حزن و خضوع و خشوع خوانده شود زيرا اين نوع خواندن ، دلهاى سخت را نرم كند . تا بىخبران وادى غفلت را * محزون كند و مژده دهد رحمت را و در اينباب حضرت صادق عليه السّلام فرمايد : القران نزل بالحزن فاقرؤه بالحزن ( قرآن بحزن نازل شده پس آن را به حالت حزن بخوانيد ) . 16 - فرا گرفتن معانى آيات كريمهء قرآن و تفكّر و تدبّر در آن درخور توانائى و استعداد ، چنان كه در آيهء 29 سورهء ( ص ) تصريح شده : كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ ( قرآن كتابى است مبارك و با خير و بركت كه بر تو نازلش كرده‌ايم تا مردم در آياتش انديشه كنند و خردمندان از آن پند گيرند ) . توضيح آنكه خوانندگان قرآن كريم سه دسته ميباشند : اول - كسانى كه قرآن را سطحى خوانده و از درك معانى آن بىبهره‌اند و ميتوان گفت كه صدى نود مسلمين غير عرب ، قرآن را طوطى وار ميخوانند و از معانى الفاظ آن آگاه نيستند . دوم - آنان كه ترجمهء آيات را ميدانند و با توجه اجمالى قرائت ميكنند كه اين دسته نسبت بطبقهء قبلى برترى داشته و بدرك حسنات بيشترى نائل ميشوند