مشرك باشند تخفيف عذاب كنند و هر كه از برخواند و گمان برد كه خداى تعالى ويرا نيامرزيده از جملهء مستهزئان باشد . بسيارى از صحابه اعم از مهاجر و انصار حافظ تمام قرآن بودند و على بن ابيطالب عليه السّلام در رأس آنان قرار داشت . امام هفتم عليه السّلام فرمايد خداوند دلى كه قرآن را حفظ نمايد عذاب نميكند . امام چهارم عليه السّلام فرموده قرآن را از روى مصحف بخوانيد كه روشنائى چشم افزوده مىشود و عذاب را از پدر و مادر شما بر ميدارد . اسحق بن عمّار از حضرت صادق عليه السّلام سئوال مىكند با اينكه حافظ قرآن است آن را از حفظ بخواند يا با نظر كردن بخطوط آن ، حضرت در جواب فرمودند با نظر كردن بخطوط قرآن قرائت نما كه اين نوع خواندن ، برتر است آيا نميدانى نظر كردن در قرآن عبادت مىباشد ؟ و نيز بسند صحيح روايت شده كه فضل تلاوت قرآن از روى آن ، بر خواندن از حفظ ، مانند برترى نمازهاى فريضه بر نافله است . ناگفته نماند كه احاديث و روايات وارده از پيغمبر اكرم و ائمّهء طاهرين عليهم السّلام دربارهء خواندن قرآن كريم از حفظ يا از روى مصحف بسيار است و هيچكدام مغاير با ديگرى نيست زيرا آن بزرگواران هر يك از آنها را در مورد خاص و بمناسبتى فرموده‌اند ، از طرفى در صدر اسلام نويسنده و افراد با سواد كم بود و مسلمانان ناگزير بحفظ قرآن بودند تا اينكه تدريجا افراد با سواد زياد شد و نتيجه‌ايكه از مجموع روايات مأثوره بدست ميآيد آنست كه نظر كردن بخطوط قرآن بدون خواندن آن حتى براى اشخاص بىسواد يكنوع عبادت است و اگر منضم بتلاوت شود عبادت ديگرى است كه در اين صورت دو پاداش دارد ، يكى پاداش نظر كردن بكلام الهى و ديگرى قرائت آن كه عبادت سمعى و بصرى است ، امّا حافظ قرآن « به شرطى كه هنگام تلاوت دچار اشتباه نشود » مقامى ارجمند دارد و در موارد بسيارى نيازمند به خواندن آيات شريفه از بر مىباشد و بدين ترتيب كلام الهى هم در سينه‌ها و هم در سطرها حفظ و نگهدارى خواهد شد .