8 - مستحب است با صداى بلند قرائت قرآن نمود تا ديگران نيز بهره‌مند شوند و خواندن و تعليم آن هم منحصرا بايد براى رضا و خشنودى و كسب فيض از درگاه ايزد منّان و نشر حقايق قرآن مقدس باشد نه به منظور خودنمائى و جلب نظر مردم و كسى كه مبتلا برياء و خود نمائى است آهسته تلاوت كند زيرا فضل قرائت پنهان مانند فضل صدقهء نهانى است . 9 - مستحب است پيش از خواندن قرآن كريم بر محمّد و آل محمّد درود فرستاده شود « اللّهمّ صلّ على محمّد و ال محمّد » و در آياتى كه نام گرامى پيغمبر اكرم صريحا ذكر شده ( مانند احمد - محمّد ) فرستادن صلوات مستحب مؤكد است و در صورتى كه نام آن بزرگوار بكنايه و اشاره ( مانند طه - يس ) و يا بطور صفت ( مانند يا أَيُّهَا الرَّسُولُ - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ ) خوانده شود و همچنين پس از قرائت آيهء 56 سورهء احزاب إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً فرستادن صلوات مستحب است . ناگفته نماند كه چون حضرت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عقل كل و اشرف رسل و فرد ممتاز خلقت و مظهر كامل حقيقت انسانيت است لذا در قرآن كريم نام شريف آن سرور ، باسامى مختلف برده شده از جمله : احمد - محمّد - رسول اللّه - خاتم النّبيّين - طه - يس و در غير قرآن شريف نيز كنيه و القاب بيشمارى براى آن بزرگوار متذكر شده‌اند مانند ابو القاسم - محمود - مصطفى و دربارهء ديگران القابى بشرح زير در قرآن آمده است : الف - اسرائيل لقب حضرت يعقوب پيغمبر است و فرزندان ويرا بنى اسرائيل نامند . ب - مسيح لقب حضرت عيسى ( ع ) است . ج - ذو النون لقب حضرت يونس ( ع ) است . د - ذو الكفل لقب يوشع بن نون و بقولى لقب الياس و بقولى لقب زكريّا و بقولى لقب حضرت عيسى على نبينا و آله و عليهم السلام است .