حسن بيگلرى
262
سر البيان في علم القرآن ( فارسى )
استعاذه مستحب است پيش از تلاوت قرآن مجيد استعاذه نمود يعنى بپروردگار جهانيان پناه برد تا از وسوسهها و از خطا و اشتباه محفوظ ماند چنان كه در آيهء 98 سورهء نحل ميفرمايد : فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ( هنگاميكه ارادهء خواندن قرآن نمائى از شيطان مطرود به خدا پناه جوى ) . از اين دشمن مشو غافل كه ناگاه * كمين بگشايد آيد بر سر راه بدامش افتى و بدنام گردى * چه بدنامى كه دشمن كام گردى خداوند حكيم در قرآن حميد آگهى ميدهد كه ابليس پر تلبيس و اين دشمن گمراه كنندهء بشر در كمين فرزندان آدم مىباشد تا آنان را از پرتو انوار رحمت الهى و لذت مناجات با حضرت بارى و تلاوت قرآن كريم محروم سازد . دام سخت است مگر يار شود لطف خدا * ورنه آدم نبرد صرفه ز شيطان رجيم « حافظ » استعاذه در حقيقت پناه بردن به خداوند قادر توانا براى دفع جميع شرور و آفات و غشوات « 1 » نفس امّاره و ابليس است كه جز بعلم و حال و عمل حاصل نشود . نفس از درون و ديو ز بيرون زند بهم * از مكر آن دو رهزن پر حيله چون كنم استعاذه امتثال امر حضرت دادار و شعار قرائت قرآن است و بهتر جهر و بلند خواندن آن مىباشد تا شنوندگان ساكت شده بآيات الهى توجه پيدا كنند ( مانند بلند گفتن تلبيه در حال احرام و تكبيرات عيد فطر و قربان ) . اهل معنى سبب مقدم داشتن استعاذه را بر بسمله و خواندن قرآن ، تخليهء
--> ( 1 ) - پردهها .