اختلاف قرّاء در عدد آيات بعضى از سور قرآن بين قرّاء در عدد آيات بعضى از سوره‌هاى قرآن مجيد « بدون آنكه زياده و نقصانى در حروف و كلمات آن باشد » اختلاف است از جمله : 1 - در آيهء 44 سورهء نمل ، بعضى از « قِيلَ لَهَا ادْخُلِي » تا « مِنْ قَوارِيرَ » را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و برخى هر دو را يك آيه شمرده‌اند . چون در اين آيهء مباركه شمّه‌اى از داستان بلقيس و حضرت سليمان ( ع ) بيان شده لذا دسته‌اى باعتبار اينكه گفتار دو نفر است آن را دو آيه دانند و گروهى از نظر اينكه مطلب آن دو نفر بهم بستگى دارد آن را يك آيه دانسته‌اند . همچنين در آيهء 65 سورهء مزبور ، عده‌اى از قُلْ لا يَعْلَمُ تا وَ ما يَشْعُرُونَ را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و گروهى هر دو را يك آيه به حساب آورده‌اند . اين آيهء شريفه مربوط بغيب است كه جز خدا آن را نداند و نيز نميدانند چه وقت برانگيخته ميشوند - چون دو مطلب است بعضى آن را دو آيه دانند و برخى باعتبار اينكه دو موضوع بهم بستگى دارد و مطلب دوم ، فرع مطلب اول است آن را يك آيه دانسته‌اند و در نتيجه ، دستهء اول سورهء نمل را 95 و دستهء دوم 93 آيه دانند . 2 - در آيهء 4 سورهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جمعى از فَإِذا لَقِيتُمُ تا فَشُدُّوا الْوَثاقَ را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و گروهى هر دو را يك آيه شمرده‌اند . قسمت اول اين آيهء مباركه ، مربوط به سختگيرى در جنگ با كفار است و در قسمت دوم ، دستور آزاد كردن اسيران جنگى يا فديه گرفتن را ميدهد - چون دو دستور مختلف است بعضى آن را دو آيه دانند و برخى باعتبار اينكه موضوع سخن در بارهء كافران است آن را يك آيه دانسته‌اند . و نيز در آيهء 15 سورهء مزبور ، جمعى مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تا