لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ را يك آيه و ما بعدش را آيهء ديگر دانند و دسته‌اى هر دو را يك آيه دانسته‌اند و در نتيجه گروه اول سورهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را 38 آيه و گروه دوم 40 آيه شمرده‌اند . 3 - در سورهء القارعة ، عده‌اى « الْقارِعَةُ لا مَا الْقارِعَةُ ج » را يك آيه و عدهء ديگر دو آيه دانند . و نيز در سورهء مزبور ، بعضى « فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ لا » را يك آيه و فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ را آيهء ديگر و برخى هر دو را يك آيه دانسته‌اند . همچنين گروهى « وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ لا » را يك آيه و فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ را آيهء ديگر و دسته‌اى هر دو را يك آيه دانند و در نتيجه ، دستهء اول سورهء مباركهء القارعة را 11 و دستهء دوم 8 آيه به حساب آورده‌اند . بنا بمراتب مذكوره علاوه بر علائم وقف ، نشانه‌هاى ديگرى نيز براى بيان خمس و عشر ( پنج و ده آيه ) و اختلاف در ابتداى آيه بشرح زير وضع شده كه مربوط بوقف نميباشد و در بالاى كلمات بعضى از قرآنهاى قديمى نوشته شده است : ه - ع - ى - خب - عب - لب - تب - خك - عك - خكب - عكب - مك - مد - كو - شا . ه - به حساب جمل ( حساب حروف ابجد ) پنج و علامت پنج آيه است كه در صورت توافق ميان قراء كوفه و بصره از ابتداى سوره ببعد در هر پنج آيه ، « ه » و يا « خكب » نويسند و در صورت اختلاف ، « خك » نشانهء پنج آيه نزد كوفى و « خب » علامت پنج آيه نزد بصرى است « خاء حرف اول خمس - كاف حرف اول كوفى - باء حرف اول بصرى است » . ع - حرف اول « عشر » و نشانهء ده آيه است كه در صورت توافق ميان قراء كوفه و بصره از اول سوره ببعد در هر ده آيه ، « ع » و گاهى « ى » كه به حساب جمل ده است و يا « عكب » نوشته مىشود و در صورت اختلاف ، « عك » علامت ده آيه نزد كوفى و « عب » نشانهء ده آيه نزد بصرى است . و نيز در حاشيهء بعضى قرآنها ، علامت پنج آيه را نزد كوفى ، « خمس » و ده آيه