ياء نداء صدر كلام است و ميتوان بر ما قبل آنها وقف نمود . تبصرهء 2 - وقف بر جملهء ندائيّه جايز است زيرا جملهء مستقلى بوده و ما بعدش جملهء ديگرى است ليكن اولى وصل بما بعد مىباشد چه جملهء دوم تعلق بما قبل دارد مانند : الف - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ ( اى پيغمبر اكرم با كافران و منافقان جهاد كن ) . ب - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ ( اى گروندگان بشكيبائى و نماز يارى جوئيد ) . تبصرهء 3 - سزاوار است ميان دو جمله يا دو آيه كه مفاد آنها مغاير هم باشد يا ما بعد بستگى بما قبل ندارد ميزان درنگ كردن ميان آنها بيش از ساير مواضع باشد مانند شرح بهشت و دوزخ - مؤمن و كافر - متقى و منافق . وقف اضطرارى يا قبيح - آنست كه كلام از حيث لفظ و معنى تمام نبوده بستگى بما بعد داشته باشد و چنانچه در اثر تنگى نفس و غيره « مانند عطسه ، سرفه ، سكسكه » قبل از اتمام مطلب و كلام ، اضطرارا وقف شود اعادهء موقوف عليها از محلى كه مناسب باشد ضرورى است زيرا در صورت وقف ، ممكن است مراد از آن جمله يا آيه معلوم نگردد و يا معنى تغيير يابد مانند : الف - وقف بر الْحَمْدُ و شروع از لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . ب - وقف بر إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي و ابتداء از الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ يعنى بدرستيكه خداوند گروه كافران را راهنمائى نميكند . موارد وقف اضطرارى 15 و بشرح زير است : 1 - وقف ميان فعل و فاعل مانند : خَلَقَ اللَّهُ ( خدا آفريد ) . 2 - وقف ميان فاعل و مفعول مانند : خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ( خدا آسمانها و زمين را آفريد ) 3 - وقف ميان مبتداء و خبر مانند : هذا صِراطِي ( اين راه من است )