ريه‌ها كه دو عضو اسفنجى شكل و قابل ارتجاع يعنى بزرگ و كوچك شدن هستند ، عمل دم و بازدم را انجام مىدهند . كسانى كه نفس كوتاه دارند در حجم و شكل ريه‌هاى آنها اشكالى وجود ندارد ، بلكه اشتباه آنها در اين است كه عمل دم و بازدم را درست انجام نمىدهند . اولا ريه‌ها را خوب پر نمىكنند و در ثانى هوا را زياد و زود مصرف مىكنند . بعضىها عمل دم و نفس كشيدن را درست انجام مىدهند ، ولى چون در هنگام تلاوت قرآن هواى بازدم را زود و زياد مصرف مىكنند از يك‌طرف دچار كمبود نفس مىشوند و از طرف ديگر ، ممكن است در صدايشان لرزش ايجاد شود . بنابراين كسانى كه به نحوى با صدا و صوت سروكار دارند بايد بتوانند در كمترين فرصت ( يك يا دو ثانيه ) هواى كافى را ( بدون كشيدن شانه و شنيدن صداى تنفس ) وارد ريه‌ها كنند و سپس خروج تدريجى و طولانى هوا را كنترل نموده ، آن را به خوبى مصرف كنند . اينك قبل از اشاره به چند تمرين تنفسى چند نكته مهم را يادآورى مىكنيم : 1 - معده پر در كار تنفس ( نفس عميق و بازدم طولانى ) اخلال و نارسايى ايجاد مىكند ، بنابراين ، قبل از خواندن نبايد معده را زياد پر كرد . 2 - به هم‌خوردن تعادل روانى به عللى مثل ترس و اضطراب . . . در ابتداى كار ، جريان تنفس را كوتاه مىكند و در نتيجه در صدا لرزش و نوسان نامطلوب ايجاد مىشود . 3 - بىحالى و ضعف بدن ناشى از : بيمارى ، خستگى زياد ، گرسنگى زياد و زياده‌روى در عمل جنسى دستگاه تنفس را ضعيف مىسازد . 4 - هنگام خواندن قرآن بهتر است نفس كشيدن ( دم ) ، با دهان بسته و از طريق بينى انجام گيرد . تنفس از طريق بينى چند برترى دارد كه يكى از آنها گرم و ملايم شدن هواست و به همين جهت ، تخريش و تحريكى در گلو ايجاد نمىشود . در