باب ششم : فرق ميان قرائت ، روايت و طريق قرائت عبارت از كيفيت خواندن آيات قرآن كريم است به همان قسمى كه از جانب خداوند متعال به وسيلهء جبرئيل امين به پيامبر عظيم الشأن اسلام صلّى اللّه عليه و إله نازل شده است . يكايك آيات و كلمات قرآن و نيز خبر نزول و قرآن بودن آن با تواتر و نقلهاى پياپى و يقين‌آور به ما رسيده است و تمام دانشمندان اسلامى در اين مورد اتفاق‌نظر دارند . ولى اختلاف در نحوهء خواندن آن است ، چرا كه در صدر اسلام كلمات و آيات قرآن بدون اعراب و نقطه و علائم نوشته مىشد و بعدها به علت متفاوت بودن لغات و لهجه‌هاى اعراب در بلاد مختلف و گسترش اسلام در بخش عظيمى از جهان در كيفيت خواندن برخى كلمات و آيات بين قاريان اختلاف ايجاد شد . البته اين اختلاف به اين معنا نيست كه آن كلمات و آيات به چند شكل نازل شده‌اند ، بلكه در نقل آنها توسط افراد و نسبت دادن آنها به اصحاب و يا شخص پيامبر صلّى اللّه عليه و إله اختلاف‌نظر وجود داشت كه اين مسئله علت اصلى پيدا شدن قرائات مختلفه توسط قاريان گرديد . دربارهء تواتر قرائات مشهور و عدم تواتر آنها در ميان علماى اسلامى نظرات گوناگونى وجود دارد . گروهى از علما همهء آنها را متواتر مىدانند و عده‌اى بعضى از اين قرائتها را متواتر و برخى ديگر را غير متواتر و جمعى قرائات را