جمعى از نويسندگان ( كوشش سيد مهدى جعفرى )
عمدة القاري 76
گنجينه بهارستان ( مجموعه 17 رساله در علوم قرآن وروايى ) ( فارسى )
باب النون الساكنة و التنوين نون ساكن آنكه گويند و نويسند در كتاب * نون تنوين آنكه ننويسند و خوانندش « 1 » زبر هر دو مدغم مىشمار اندر حروف يرملون * نزد لام را بود بىغنّه سخت اى با خبر نزد باقى حرف « 2 » با ادغام با غنّست نرم * جز « خلف » كو غنّه اندر واو و يابد گذر من لدن ، من ربّ ، من ما ، من نصير ، من يكن * من ولىّ ناصر مجد رؤف لا ضرر نون ساكن چون بود در كلمتى با واو و يا * مثل صنوان و بنيان بود مظهر دگر نون ساكن همچو تنوين قلب آن با ميم كن * نزد با چون انباء من بعده نور بهر هر دو مظهر در حروف حلق مىكن وان شش است * همزه و ها عين و حا و غين و خا مىخوان زبر من أبى ينأون من هاد حكيم عالم * من غفور من حليم من خبير ان غبر نزد باقى حرفها مخفى بود تنوين و نون * چون لمن تاب و منثورا و تنجى من ضرر ينزل و اندادا و ينشى من سبأ انطق به * انظر انفا من صديق منذر و منق كبر « 3 »
--> ( 1 ) س : خانندش . ( 2 ) س : حرف . ( 3 ) نسخهء اساس چنين است .