باب احكام الراآت را به فتح و ضمّ مغلّظ راء مكسوره رقيق * ربّ رهط من ربا پس راء ساكن در اثر بعد فتح و ضمّه تغليظ است « مرجان » « مرتجى » * وز پس كسره مرقّق « مريه » ، « فرعون » اى پسر ور پس آن حرف استعلا بود تغليظ كن * چون « لبا المرصاد » و « قرطاس » و « فرقه » اى پدر حرف استعلا بود قظ خص ضغط هفت حرف * راء فرق آمده تغليظ و ترقيقش بدر بعد كسر عارضى يا منفصل تفخيم كن * چون « ام ارتابوا » « الذى ارتضى » « 1 » چون الفاظ دگر را به نزد وقف اسكان حكم ما قبلش بده * بعد فتح و ضمّ و الف و واو تغليظش شمر خواه كه مفتوح است يا مضموم و مكسور است راء * الصدور و النّذر صار نذير للبشر ور پس مكسور ، ياى ساكن آمد را رقيق * خير الخير كفر صرّ نذير منهمر نزد وقف دوم آيم حكم نفس را يكم « 2 » * راء مضمومه غليظه رقه مكسوره بر در « خير » و « الغفور » « يقدر » تغليظ كن * فى صدور « 3 » النار ترقيق است نذر من قدر

--> ( 1 ) س : ارتضا . ( 2 ) نسخهء اساس چنين است . ( 3 ) س : الصدور .