رژى بلاشر ( مترجم : محمود راميار )

49

در آستانه قرآن ( فارسى )

روايتى موجب اين اعتقاد شده « 30 » كه بر اثر اين جنگ ( و كشته شدن

--> ايشان 700 و يا 450 تن و يا بكمترين شماره هفتاد تن از صحابه و حاملان قرآن بودند ( تاريخ طبرى و ابن اثير حوادث سالهاى 11 و 12 هجرى ) و در رأس ايشان نام سالم مولى ابى حذيفه قرار گرفته است ( طبقات ابن سعد ج 3 ق 1 ص 61 ) م . ( 30 ) منبع خبر روايتى است از زيد بن ثابت كه او شرح واقعه را بازگو مىكند . مراجعه كنيد : بخارى : فضائل القرآن 3 : 146 ، ترجمه 3 : 521 ببعد ، همين عنوان در المقنع دانى ، 3 ، 6 ، ابن ابى داود ، 6 ببعد ، فهرست 24 ، اتقان : 72 . مراجع ديگر در نزد نلدكه ، تاريخ قرآن 2 : 11 يادداشت 4 . اين خبر نقل شده دوباره بوسيلهء س . دوساسى : يادداشتها و مستخرجات 8 : 343 ، ويل در Einl 56 ، كواترمر در روزنامه آسيائى ژوئيه 1838 ، امارى : سنتناريو : 7 ببعد ، انتقاد كلى در نلدكه 2 : 11 ببعد و بوهل 2 : 1130 آ . درباره زيد بن ثابت مراجعه كنيد مقالهء لوى دلاويدا دائرة المعارف اسلام 4 : 1261 و مراجع آن ( چاپ - اول ) . تاريخ تولدش مبهم است . بايستى وقتى پيغمبر در سال 622 وارد مدينه شد او دهساله مىبوده در صورتى كه اين سن كم به نظر مىرسد . با در نظر گرفتن نقشى كه زيد در كنار محمد ( ص ) داشته ، او بايد در زمانى كه ما بحث مىكنيم ميان بيست و بيست و يكسال سن مىداشت . روايات شرح مفصل و معروفى دربارهء دانش و حكمت او باز گفته‌اند ( ابن سعد : 2 ، 2 ، 115 ) همچنين دربارهء دانستن زبان سريانى ( و يا عبرى ) او نيز سخن گفته شده است . منابعى كه نلدكه مىدهد : ابن اثير 2 : 279 و 3 : 86 تورنبرگ ، فهرست : 24 فلوگل ابو الفداء 1 : 212 ريسك ، يعقوبى 2 : 154 هوتسما ، بخارى و ترمذى در تفسير سورهء 9 ، 129 تفسير طبرى ، بخارى ، فضائل القرآن باب 3 ، احكام 37 ، مشكاة : فضائل القرآن ، فصل 3 ، مبانى 2 يادداشتها و مستخرجات 8 : 343 ، . . . اتقان 133 ، 138 . اضافه بر آن مراجعه كنيد : صحيح بخارى كتاب 97 التوحيد باب 22 ، سنن ترمذى كتاب 44 تفسير سورهء 9 توبه حديث 18 ، ابن سعد 3 ، 1 ، 201 ، مسند احمد 1 : 10 و 13 چاپ شاكر 1 : 185 حديث 76 و 5 : 188 و 189 ، مسند طيالسى : حديث 3 ، تفسير قرطبى 1 : 50 مصاحف سجستانى : 6 ، مقدمتان : مقدمه كتاب المبانى : 17 ببعد ، تفسير طبرى 1 : 20 بولاق حديث 59 و 60 ، فتح البارى ابن حجر 9 : 19 - 9 ، مصاحف ابن ابى داود : 10 ، اتقان 1 : 58