--> حساب اعمالش رسيدگى خواهد شد . اما ، تاريخ اين رسيدگى معين نيست . اين روز و ساعت و لحظه ، هر « آن » ممكن است پيش آيد . بنابراين يك فرد مؤمن مسلمان هميشه و در هر لحظه - اى بايد آمادگى حضور در پيشگاه عدالت ربانى و رسيدگى به حساب اعمالش را داشته باشد . هر لحظه‌اى ممكن است اين بازخواست از او به عمل آيد . بنابراين چنين فردى با يك چنين اعتقادى ، هيچگاه و در هيچ لحظه‌اى از زندگى ، خالى از ياد خداوند نخواهد بود و در نتيجه در معرض لغزش و گناه هم قرار نمىگيرد . در عين حال ، هرگز زندگى هم فراموش نمىشود . هر فردى در برابر خود و ديگران ، و در برابر زندگى نيز مسؤول است . در عين آنكه دائما به فكر حساب اعمال خود است ، از تلاش و كوشش نيز باز نمىماند . يك چنين تعليمات عاليه‌اى را ناديده گرفتن و تنها يك قسمت از آيه‌اى را با نظرى خاص تفسير كردن ، جز نظر خاص آبشخور ديگرى نمىتواند داشته باشد . درست در جهت عكس نظر كازانوا بايد گفت كه اسلام دين زندگى است و فرامين الهى براى زندگى هم در اين جهان است و همين زندگى است كه سرنوشت فرد را براى زندگى آن جهانى تعيين مىكند . ( زندگى در اين جهان را در آيات قرآنى ببينيد : مثلا 2 بقره : 85 ، 86 ، 204 ، 212 و 3 آل - عمران : 11 : 15 و 13 ؛ : 26 و 14 : 3 و 16 : 107 و 18 : 28 . . . و صدها آيهء ديگر دربارهء سعى و عمل و يا اجتماعيات ، آداب ، احكام ، حدود محرمات ، مالكيت ، جهاد ، جنگ ، ماليات ، خريد و فروش ، تعاون و و و . . . ) . اين همه دستورات عاليه دربارهء سازمانهاى جامعه كه در قرآن آمده خود بهترين دليل رد مدعاست . ديگر اينكه قيامت و رستاخيز فاجعه نيست . فقط حسابرسى است و خوشتر حال سبكباران . اما اينكه به گردآوردن قرآن در زمان رسول خدا ( ص ) احتياجى احساس نمىشد ، نه بدان دليل بود كه قيامت نزديك است و همه بايد همهء كارها را وا بگذارند و تنها منتظر مرگ باشند بلكه ، بدين دليل بود كه باب وحى مسدود نشده بود . دسترسى به شارع آسان بود و رفع احتياج بسيار سهل . قاريان قرآن نسبتشان به مردم مسلمان بسيار زياد بود . هر مسلمانى قسمت زيادى از قرآن را از حفظ بود و به قسمتهاى ديگر نيز به آسانى مىتوانست دسترسى پيدا كند . آشوب و فتنه‌اى در كار نبود ، اهتمام به حفظ زياد بود . قرآن به تدريج نازل مىشد و ترتيب تنظيم آيه‌ها و سوره‌ها هنوز مشخص نبود . امكان اختلاف كم بود و مراجعه به رسول خدا ( ص ) رفع اختلاف مىكرد . . . ( راميار : تاريخ قرآن 72 ) اما اينكه خود بلاشر مىگويد : در آغاز وحى ، آيات بيشتر جنبه انذار دارند . بله ،