« مقدّمه » قرآن كريم ، اقيانوس بيكرانى است مالامال از لولوءهاى لالاء ، كه غوّاصان حقيقت هر يك به فراخور استعداد و توانائى خود به برخى گوهرهاى تابناك آن دست يازيده‌اند و از صفاى منظر آن متحيّر و مدهوش گرديده‌اند . قرآن چشمهء فيّاضى است كه در طىّ قرون متمادى ، همواره تشنگان هدايت را از زلال خود سيراب نموده ، و رهپويان طريق هدايت ، دل و جان خويش را در اين چشمه‌سار زلال شستشو داده‌اند و خود را به عطر دل آويز آن معطّر ساخته‌اند . قرآن ، كتاب تربيت و هدايت است و معارف حياتبخش آن زنده كننده دلها و بيدارگر وجدانها است و تعاليم روشنگر آن انسانها را از ظلمتها رهائى بخشيده و آنها را به كرانهء نور رهنمون مىسازد . بىگمان ، قرآن براى گروه خاصّى نازل نشده ، بلكه كتابى جهانى است لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً « 1 » بنابراين بايد مراد خود را به نحوى عرضه دارد كه همه انسانها تا روز قيامت آن را درك كنند و بهترين زبانى كه مىتواند معارف عقلى و مفاهيم معنوى را براى تودهء مردم تبيين كند زبان « تمثيل » است . از اينرو قرآن كريم ، ضمن بهره‌گيرى از مثالهاى نغز و شيرين كه هر يك در جاى خود زيبا و آموزنده و الهامبخش هستند ، مخاطبين تمثيلات خود را تمامى مردم ، از هر طبقه و گروه دانسته و شعاع تعاليم خود را چون خورشيدى عالم افروز بر همگان پرتو مىافشاند . وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ « 2 » « ما براى مردم در اين قرآن از هر نوع مثلى زديم ، شايد متذكّر شوند . » آرى ، قرآن مجيد در طىّ آيات بيّنات ، امثال و حكم جديدى به عالم بشريّت ارزانى نموده كه به روزگاران ، زيب ديوان ادب جهان بشمار مىروند و هر يك از آنها از زيباترين

--> ( 1 ) . فرقان / 1 . ( 2 ) . زمر / 27 .