دوم هجرى . مفسر را از غلاة شيعه مىخوانند و نيز تفسير وى را محمد بن سنان و احمد بن ميثم روايت كرده‌اند . نجاشى تفسير او را در كتاب رجال خود ضبط كرده است . اين تفسير به شيوهء روائى است و در تفسير آيات قرآن كريم از اقوال ائمهء اطهار ( ع ) بهره گرفته است . روايات مفسر در كتب اربعه و تفاسير مهم شيعه نقل شده است . منابع : تفسير فرات كوفى ؛ تفسير بحر العرفان برغانى ( خطى ) ؛ تهذيب الاحكام ، 2 / 109 به بعد ؛ الذريعة ، 4 / 316 ؛ جامع الرواة ، 2 / 263 ؛ رجال ، ابن داود ، 520 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 320 ؛ رجال ، كشى ، 314 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 372 - 373 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 338 ؛ الكافى ، 1 / 417 به بعد ؛ معالم العلماء ، ابن شهر آشوب ، 124 ؛ مفسران شيعه ، 69 . تفسير حسن مروزى ، اثر حسن ( م ح 150 ق ) فرزند واقد مروزى كوفى از مفسران اماميه فقيه محدث . وى از اصحاب حضرت ابى عبد الله جعفر الصادق ( ع ) بوده و نيز ابن نديم در الفهرست مىنويسد داراى مؤلفات از جمله كتاب تفسير قرآن و تفسير الناسخ و المنسوخ و كتاب تفسير الوجوه فى القرآن است . تفسير مروزى به شيوهء مفسران اصحاب روائى است و در تفسير آيات قرآن از روايات و احاديث خاندان عصمت بهره گرفته است ولى متأسفانه فعلا موجود نيست . طى تفسيرهاى روائى از آن نقل گرديده است . منابع : الذريعة ، 4 / 271 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 225 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 284 ، معجم رجال الحديث ، 5 / 151 ؛ مفسران شيعه ، 69 . تفسير هاشمى [ - تفسير سورهء القدر ] ، اثر عبد الرحمان فرزند كثير هاشمى ( م ح 155 ق ) فقيه محدث و مفسر ، از اصحاب امامين حضرت امام باقر ( ع ) و حضرت امام جعفر صادق ( ع ) . ابن قولويه او را توثيق مىنمايد و شيخ صدوق توسط محمد بن الحسن از محمد بن الحسن الصفار از على بن حسان واسطى از