رحلى در تهران چاپ سنگى گرديد . سپس در نجف اشرف بين سالهاى 1376 تا 1383 ق با مقدمهء مفصل شيخ آقا بزرگ تهرانى در ده جلد به قطع وزيرى مجدد طبع گشت و بعد در بيروت توسط دار احياء التراث العربى مكررا افست گرديده است . منابع : التبيان فى تفسير القرآن ؛ الذريعة ، 3 / 328 ، 20 / 184 ؛ « سهم ايرانيان در تفسير قرآن » ؛ فهرست كتابهاى اهدائى به دانشگاه تهران ، 1 / 201 ؛ فهرست الفبائى آستان قدس رضوى ، 102 ؛ فهرست مدرسهء سپهسالار ، 1 / 66 ؛ فهرست كتابخانهء مرعشيهء قم ، 1 / 103 ، 3 / 102 ، 274 ، 10 / 7 ، 56 ؛ فهرست كتابخانهء ملك ، 1 / 106 ؛ فهرست كتابخانهء مجلس ، 3 / 69 ؛ مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى ، خانبابا مشار ، 5 / 402 ؛ مقدمهء التبيان ، به قلم آقا بزرگ تهرانى ؛ النابس فى قرن الخامس ، 161 . تفسير ابو يعلى جعفرى - تفسير جعفرى ، از شريف ابو يعلى ( م 463 ق ) فرزند حسن بن حمزه جعفرى طالبى از علماى اماميه و از مشايخ اجازات . ابو يعلى داماد استادش شيخ مفيد بود و پس از وفات استاد رياست شيعهء اماميه به او منتهى گرديد و نيز غسل استاد ديگرش علم الهدى با وى بود . مفسر از تبار جعفر طيار است ابن عنبه در عمدة الطالب از قول ابن طباطبا اين مطلب را تذكر داده است ( - عمدة الطالب ، 44 ، دايرة المعارف تشيع ، 1 / 158 ، 3 / 456 ) . اين تفسير به شيوهء روائى و كلامى مىباشد و شاگرد مفسر حسين نصر حلوانى در نزهة الناظر و تنبيه الخاطر از تفسير ابو يعلى نقل كرده است . شيخ آقا بزرگ تهرانى در الذريعه مىنويسد چون قسمتى از تفسير ابو يعلى بنام و امضاء وى در حاشيهء كتاب شاگردش حسين بن محمد حلوانى بود و بعضى از فضلا هنگام استنساخ آن را در متن كتاب اضافه نموده‌اند اين موضوع باعث گشته است كه جمعى از اكابر علما مانند صاحب رياض و ميرزا حسين نورى آن را از تأليفات مفسر بدانند . سيد عبد الكريم بن طاووس در آخر باب ششم از كتاب خود فرحة الغرى