حديث و سند آن احاديث و رواياتى كه در رابطه با عنوان فوق صادر شده در نزد علماى اهل تسنن ، متواتر است بلكه هيچ كتاب معتبرى كه احاديث را جمع آورى نموده خالى از اين حديث نمىباشد و لذا ديده نشده كسى از آنان در سند آن اشكالى كرده باشد بلكه در صحت و تواتر آن اصرار نموده‌اند . سيوطى مىنويسد : اين حديث از طريق جمعى از صحابه ، ابىّ بن كعب ، انس ، حذيفة بن يمان ، زيد بن ارقم ، سمرة بن جندب ، . . . كه 21 صحابى هستند ، وارد شده است و ابو عبيده بر تواتر آن ، تصريح كرده است « 1 » . و طبرى مىنويسد : اخبار دربارهء اين حديث ، خيلى زياد است . سپس احاديثى را نقل مىكند كه به 50 حديث بالغ مىشود و از حافظ ابو يعلى نقل شده كه در كتاب مسند كبير خود مىنويسد : روزى عثمان در بالاى منبر از مردم استشهاد كرد كه چه كسانى اين حديث را از پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) شنيده‌اند ؟ پس جماعت كثير و بيشمارى برخاستند و گواهى دادند و خود عثمان نيز ، در ضمن آنها گواهى خود را عرضه داشت « 2 » . مضمون حديث اين حديث در كتب اهل سنت و تشيع با مضامين مشابه نقل شده كه عبارتست از :

--> ( 1 ) الاتقان ، ج 1 ، ص 46 . ( 2 ) مقدمه تفسير طبرى ، ص 9 ؛ مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 132 .