3 - « قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ » « 1 » : همانا براى شما از جانب خدا نور و كتابى بس آشكار آمد . 4 - « الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ » « 2 » : الر ، اين قرآن كتابى است محكم كه از جانب خداى حكيم و آگاه بر تو ، بطور روشن بيان گرديده است . 5 - « . . . وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ » « 3 » . . . . و ما اين كتاب را به تو فرستاديم تا بيان كننده هر چيز و براى مسلمين هدايت و بشارت باشد . ج - گروهى از آيات قرآنى كه دلالت دارند بر اين كه قرآن شريف ، قبل از آن كه به دست پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) برسد صلاحيت داشته كه الفاظ آن ، تلفظ بشود تا مفهوم قرائت ، صادق آيد زيرا قرائت بر حسب مفهوم عرفى معلوم ، و معناى لغوى آن بنابر بعضى از كتب لغت عبارت است از : تلفظ بحروف و كلمات ، چنانچه تلاوت نيز به همين معنى است « 4 » . و اين آيات عبارتند از : 1 - « إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ ، فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ » « 5 » بطور حتم ما قرآن را جمع مىكنيم ( تا از بين نرود ) و بر تو مىخوانيم و هر گاه ما قرآن را قرائت كرديم تو در دنبال آن ، قرائت و تلاوت بنما . 2 - « وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلًا » « 6 » . و اين قرآن را جزء جزء كرديم و به تو فرستاديم تا تو هم به تدريج براى مردم بخوانى . 3 - « اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ » « 7 » : اى پيغمبر قرآن را با نام پروردگارت بخوان كه آفريد . 4 - « قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَ لا أَدْراكُمْ بِهِ . . . » « 8 » . بگو هر گاه خدا مىخواست من اين قرآن را براى شما تلاوت نمىكردم و شما را به آن آگاه نمىساختم . 5 - « وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ » « 9 » : بخوان بر آنان براستى حكايت دو پسر آدم را . اين آيات شريفه تعدادى از آيات قرآنى است كه دلالت دارند بر اين كه قرآن نام معانى

--> ( 1 ) سورهء مائده ، آيه 15 . ( 2 ) سورهء هود ، آيه 1 . ( 3 ) سورهء نحل ، آيه 89 . ( 4 ) مفردات راغب ، و لسان العرب در ماده « قرأ » . ( 5 ) سورهء قيامت ، آيهء 17 و 18 . ( 6 ) سورهء اسراء ، آيهء 104 . ( 7 ) سورهء علق ، آيهء 1 . ( 8 ) سورهء يونس ، آيهء 16 . ( 9 ) سورهء مائده ، آيهء 27 .