نيست گفته شود ، قرائت قرآن مجيد كه در دسترس همه مىباشد از ديگر قرائت‌ها ارجح و بهتر است زيرا آن ، به حسب معروف ، موافق با قرائت عاصم است كه از ابى عبد الرحمان سلمى اخذ كرده است . و از حفص اسدى نقل شده كه عاصم به او گفته است : قرائتى را كه به تو ياد دادم از ابى عبد الرحمان سلمى ياد گرفته‌ام و او هم از على ( عليه السلام ) فرا گرفته است « 1 » . ابن الجزرى مىنويسد : پس از ابى عبد الرحمان سلمى ، عاصم رياست قراء هفتگانه و تعليم قرائات را در كوفه به دست گرفت و در جاى او نشست و مردم براى اخذ قرائت به طرف او رو آوردند و او شخصى فصيح و متقن و محكم كار بود و تجويد را هم خوب مىدانست و داراى بيان خوب و صداى خوبى بود « 2 » . و ابو بكر بن عياش مىگويد : من چيزهايى كه از ابو اسحاق سبيعى شنيده‌ام خارج از شماره است و او مىگفت : من قارىتر و بهتر از عاصم نديده‌ام و عبيد اللّه بن احمد بن حنبل مىگويد : از پدرم ، دربارهء عاصم سؤال كردم ، گفت : او مردى صالح وثقه و نيكوكار است « 3 » . و در اين رابطه كلام علامه را در سابق نقل كرديم كه مىگفت : بيشتر از همه ، قرائت عاصم را دوست دارم كه از طريق ابو بكر بن عياش نقل كرده باشد و نيز قرائت ابى عمرو بن علا را . بحث سوم لازم به يادآوريست كه هر گاه قرائت هر يك از قرائت‌هاى هفتگانه را تجويز كرديم مستلزم آن نيست كه بشود در اثبات حكمى به آنها استدلال كرد زيرا ادله‌اى كه ذكر شد فقط مثبت جواز قرائت بود و اما صلاحيت استدلال براى هر يك از آنها امريست جدا كه محتاج به دليل است پس هر گاه قرائات در لفظ و مضمون متحد باشند اشكالى نيست كه

--> ( 1 ) النشر فى القرائات العشر ج 1 ، ص 155 . ( 2 ) التمهيد ، ج 2 ، ص 157 به نقل از وسائل الشيعه ج 4 ، ص 821 - 822 . ( 3 ) النشر ، ج 1 ، ص 155 .