سپس عثمان دستور داد به غير از اين قرآن‌ها هر چه هست بسوزانند و به احدى رخصت ابقاى قرآنى كه مخالف اين قرآن بود ، نداد و عثمان در سال 25 هجرى اقدام به جمع قرآن نموده است « 1 » . به هر حال زمان عثمان زمان يكى كردن كتابهاى خداوند است و صحابهء پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) عثمان را به اين كار تشويق و تشجيع مىكردند تا ريشه اختلاف بر طرف گردد و كار بالا نگيرد و مانند بحث در قدم و حدوث قرآن كه منجر به اختلاف شديدى شد و موجب تكفير و خونريزى و ساير شكنجه‌ها گرديد نشود . قرآن على ( ع ) در عصر عثمان از بين نرفت قرآنى كه على ( عليه السلام ) جمع آورى و تأليف نمود در دسترس عثمان قرار نگرفت و همانند ساير قرآنها كه قبلا نوشته شده بود ، طعمهء حريق نگرديد . در روايات هم مىبينيم كه امام ( عليه السلام ) آن قرآن را به فرزندش حسن اهداء فرمود و سپس به ترتيب ، در دست امامان ما قرار گرفت تا اينكه به دست نهمين فرزند امام حسين ( عليه السلام ) امام عصر ( عليه السلام ) رسيد كه پس از ظهورش ، اين قرآن را براى مردم خارج خواهد فرمود « 2 » . ابن سيرين گفته است : من كتاب خدا را كه بوسيلهء على ( عليه السلام ) نوشته شده بود هر چه تفحص و جستجو كردم آن را پيدا نكردم و به مدينه نيز نامه نوشتم به دستم نيامد « 3 » . بنابر اين نقل كه ابن سيرين ( كه عصرش به عصر عثمان نزديك بود ) در صدد به دست آوردن اين قرآن برآمده تأييد خوبى است كه قرآنى به اين نام در آن زمان بوده است . و نيز كلام ابن النديم كه قبلا نقل كرديم مطلب را تأييد مىكند كه ايشان نزد ابى يعلى حمزه حسينى قرآنى ديده كه با خط على ( عليه السلام ) نوشته شده و اولاد امام حسن ( عليه السلام ) آن را به ارث برده و مىبرند « 4 » .

--> ( 1 ) اعجاز قرآن ، ج 39 . ( 2 ) كتاب سليم بن قيس ، ص 101 . ( 3 ) التمهيد فى علوم القرآن ، ج 1 ، ص 226 . ( 4 ) الفهرست ، ص 47 .