باعث شد كه از هر گونه تحريف مصون ماند . گردآورى و نگارش قرآن كريم از ديرباز مورد توجّه مسلمانان بوده است . گردآورى قرآن دو مرحله را پشت سر گذراند . نخست به معناى حفظ آن در سينه‌ها بوده است كه نخستين حافظ آن شخص پيامبر اكرم ( ص ) بوده‌اند . بعد از ايشان حافظانى از اصحاب بودند كه به اين امر مبادرت مىورزيدند . اما مرحله دوم ، مرحلهء نگارش قرآن است كه اين امر هم در زمان حضرت ( ص ) صورت گرفته است . در ميان كاتبان وحى مىتوان به امام على ( ع ) ، ابوبكر ، عمر ، عثمان ، زيد بن ثابت ، ابّى بن كعب و . . . اشاره كرد . اين نوشته‌ها معمولا بر روى « لخاف » ( سنگ نازك يا صفحه‌هاى سنگى ) و « عسيب » ( شاخه‌هاى درخت خرما ) و « أكتاف » ( استخوان‌هاى پهن شتر ) و « أقتاب » ( تكّه چوبى كه بر پشت شتر مىگذاشتند و بر روى آن سوار مىشدند ) و بر تكه‌هاى پوست بوده است . اين همه تلاش و مجاهدت در حفظ و نگارش قرآن ترديدى باقى نمىگذارد كه اين كتاب همان است كه بر پيامبر ( ص ) نازل شده و به دست ما رسيده است . از طرفى مفاهيم و معانى قرآن چنان است كه راه هر گونه تحريف را بسته است . كتابى كه خود را « نور » معرفى مىنمايد و جن و إنس را از آوردن آن ناتوان مىشمارد ، نبايد براى اثبات تحريف ناپذيرى آن از خارج از آن كمك گرفت . علاوه بر اين خداوند نيز مصونيّت آن را از هر گونه تحريف تضمين نموده است : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ « 1 » . امّا تاريخ قرآن ، تاريخ نزول تدريجى و شيوه گردآورى و كتابت آن است كه نياز به حجّت و دليل دارد . كتاب حاضر كه به همّت انتشارات آستان قدس رضوى به ترجمه آن اقدام شد ، از نويسندهء مشهور دكتر عبد الصبور شاهين است . اين كتاب كه به نوبهء خود در ردّ ادّعاهاى خاورشناسان و ردّ پنداشته‌هاى باطل موفّق است ، امّا در بيان آراى شيعه بىطرف نمانده است . لذا براى زدودن پاره‌اى از ابهامات با مراجعه به متون اصلى ، خطاهاى احتمالى نويسنده يادآورى شده است ، اين مهم را دوست فاضل جناب آقاى بزدى ثانى به عهده گرفته است كه از دقّت و تلاش خالصانهء ايشان سپاسگزارى مىشود . همچنين از برادر فاضل و ارجمندم جناب آقاى محمدزاده سپاسگزارم كه با گشودن باب قرآن پژوهى خدمت شايانى به اين كتاب مقدس نموده‌اند . سيد حسين سيدى مشهد مقدس ، ارديبهشت 1382 ، 28 صفر 1424

--> ( 1 ) حجر / 15 ، آيهء 9 .