لازم به ذكر است كه روايتهاى قدح وى كه مستمسك ابو شهبه در طعن بر زراره قرار گرفته ، حمل بر تقيه شده‌اند . ابو شهبه ، المدخل لدراسة القرآن الكريم ، ص 191 . چنان كه امام صادق ( ع ) در روايتى مىفرمايد : آنچه بر قدح تو وارد شده از براى حفظ تو از دست دشمنان ماست و آن گاه با تمثيلى زيبا از آيهء 79 سورهء كهف ( 18 ) مىفرمايند : تو همچون سفينه‌اى هستى كه بر درياى هدايت در حركت است ، پس من تو را عيب نهادم تا ملك غاصب و گمراه تو را به چنگ نياورد . الاردبيلى ، جامع الرواة ، ج 1 ، ص 325 . اخبار مدح زرارة متواترند و اخبار ذم وى شاذ و نادر و فقط صرف روايت و به دور از درايت محمد تقى التسترى ، قاموس الرجال ، ج 4 ، ص 445 . روايتهاى در ذمّ زراره يا ضعيفند ( به علت ضعف راوى ، اشتراك ، مجهول بودن راوى ، ارسال ) و يا هيچ دلالتى بر وهن در زراره ندارند . ابو القاسم الخوئى ، معجم رجال الحديث ، ج 7 ، ص 232 . و نيز : محسن فيض الكاشانى ، نضد الايضاح ، صص 142 - 143 ( چاپ شده با الفهرست شيخ طوسى ) . همچنين در روايت امام صادق ( ع ) كه از فضيل بن يسار رسيده ، جاى ترديدى در صحت آن نيست چه وى با اوصاف « صميم ، ثقه ، عين و جليل القدر در كتب رجالى آمده و مفتخر گشته كه صادق آل محمد ( ص ) او را به ( هو منّا اهل البيت ) مورد خطاب قرار داده است . ابو القاسم الخوئى ، معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 335 ، رقم 9436 و نيز : محسن فيض الكاشانى ، نضد الايضاح ، ص 256 . از طرفى ، گذشت كه تواتر حديث احرف سبعه به اثبات نرسيده است و آنچه اهل بيت - عليهم السلام - مىگويند ، عين كتاب و سنّت است نه آرايى شخصى چنان كه در نگاشت پسين بيايد . اين دو حديث را ببينيد در : الكلينى ، الاصول من الكافى ، كتاب فضل القرآن ، باب النوادر ، حديث شمارهء 12 و 13 . 7 - در مكتب شيعه ، ائمه - عليهم السلام - مصدرى تشريعى جداى از كتاب و سنّت نيستند بلكه كتاب و سنّت دو مصدر تشريع در نزد اينان ( ع ) است چنان كه امام صادق - عليه السلام - در روايتى ، در جواب سؤال كسى ، مىفرمايند : آنچه در جواب تو گفتم از رسول خداست و اين گونه نيست كه در آن از خود نظرى دهيم .