تلاش دوم كه با دقت و تحقيق در اصل اين سوره است ، تلاش خاورشناس فرانسوى ، بلاشر ، است . وى با اطلاق عنوان جعلى و ساختگى بودن بر اين سوره ، يادآور شده است كه اين سوره به وسيلهء يكى از جاعلان و فريبكاران ساخته شده كه در كتاب نويسندهء ايرانى ، محسن فانى ، در قرن هفدهم آمده است . » « 1 » ( 43 ) وى در ادامهء تحقيق خود مىگويد : « اين سوره براى اولين بار در اروپا به وسيلهء گارسن دو تاسى در خلال قرن نوزدهم منتشر شد و سپس ميرزا كاظم بك ، بعد از يك سال ، يعنى در سال 1843 ، در مجلهء آسيايى ، بخش دوم ، صفحهء 414 آن سوره را آورده ، متن را ويرايش كرده و جملهء ( آيات ) را تقسيم‌بندى نمود و از آن ترجمه‌اى به زبان فرانسوى به دست داد . » . بلاشر در ادامه مىگويد : « اين قطعه [ سورهء نورين ] تقليدى است فاحش از سبك و اسلوب قرآنى كه بدون شك در قبل از قرن نهم و دهم ميلادى [ قرن 3 و 4 ه . ق ] است چون مفسّر شيعى ، [ على بن ابراهيم ] قمى [ از اعلام قرن 3 و 4 ] كه در آن عصر مىزيسته ، آن را نمىشناخته است » « 2 » . بعد از اين ديگر نمىتوان به نقد اين سخنان بيهوده پرداخت ، چون پژوهش درست علمى ، تقريبا به واضع آن اشاره دارد كه در گور تاريخ پنهان شده است . خاورشناس گلدزيهر مىگويد : « شيعيان بغداد در سال 398 هجرى قمرى ، متن قرآنى درستى را ارائه كرده‌اند كه به گمانشان ، مصحف عبد اللّه بن مسعود مىباشد ولى دادگاه علماى اهل سنّت به سوزاندن آن حكم داد » « 3 » و مسأله پايان يافت . خداوند كتاب خود را از ياوه‌گوييهاى جاعلان حفظ مىكند و ابن مسعود را هم از دروغ جاعلان . ( 44 ) بازگشت به مصحف على [ ع ] وقتى دانستيم كه هيچ روايتى از على [ ع ] درباره آنچه كه گذشت ، نيامده است ،

--> ( 1 ) رژى بلاشر ، در آمدى بر قرآن ، ص 185 [ رژى بلاشر ، در آستانهء قرآن ، ترجمان : محمود راميار ، ص 210 ] . ( 2 ) رژى بلاشر ، در آمدى بر قرآن ، زيرنويس صفحهء 185 [ رژى بلاشر ، در آستانهء قرآن ، ترجمان : محمود راميار ، ص 210 ، زير نويس 258 و نيز : محمد جواد البلاغى ، آلاء الرحمن ، ج 1 ، صص 62 - 63 ] . ( 3 ) گلدزيهر ، مذاهب التفسير الاسلامى ، ترجمان : عبد الحليم النجّار ، ص 295 . [ محمود راميار ، تاريخ قرآن ، صص 363 - 364 . اين ماجرا چه ربطى با مصحف على ( ع ) دارد ؟ ]