صحيح زراره [ صحيحهء زراره ] از [ امام ] صادق [ ع ] رد كرده و چنين استدلال نموده است كه قرآن واحد است و از نزد خداى واحد نازل شده است و اختلاف از ناحيهء راويان است . 3 - سطح سوم اين روايتها ، سطح افراطى است كه از حدود عقل و منطق تجاوز كرده است و بسيارى از شيعيان معتدل - چنان كه ديديم - آن را نپذيرفته‌اند . به ديگر بيان ، معتدلين شيعه نپذيرفته‌اند كه اين روايتها را جزء قرآن به حساب آورند بلكه آن را روايتهايى تفسيرى و توضيحى شمرده‌اند ، در حالى كه جاعلان آن را قرآن حقيقى مىپندارند و - چنان كه گذشت - بيان مىدارند كه بعضى از صحابه توطئه‌گر بر حق خلافت على آن را حذف كرده‌اند ؛ حال آن كه صحابه كه على نيز در ميان اينان هست از چنين گفتارى نامأنوس و گناه آميز به دورند . 4 - سطحى ديگر از روايتها باقى مىماند كه به طور كل از عقل گذر كرده و هر منطقى را به باد تمسخر گرفته است تا جايى كه به جعل و تزوير رسيده و بر تاريخ بهتان و دروغ بسته است . چنين سطحى را حتى غاليان شيعى كه طبرسى از اينان است ، نمىپذيرند . بايد كه قصه را دوباره آغاز كنيم ، گفته شده متونى از قرآن به صورت سوره‌اى كامل يا دو سورهء كامل حذف شده است كه يكى از آنها سوره « النّورين » با چهل و يك آيه بوده و ديگرى سورهء « ولايت » با هفت آيه . طبرسى در كتابش ، متن سورهء « النّورين » را آورده است و خاورشناس گارسن دو تاسى « 1 » در دورهء سيزدهم مجله آسيايى « 2 » در ژانويهء سال 1842 در صفحات 433 تا 436 منتشر كرده است . اين سوره در حقيقت ، متنى است با ساختارى پست و نامناسب كه ميان انديشه‌هاى آن پيوند و ارتباطى نيست و تنها در آن فواصل قرآنى [ آخر آيات ] ( سَمِيعٌ عَلِيمٌ - عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ) وجود دارد كه در غير ساختار آخر آيات قرآن و به صورتى زشت و متزلزل آمده است . با اين همه برخى فريب خوردگان و خاورشناسان مغرض مىپندارند كه اين عبارتها از قرآن بوده و از آن حذف شده است . برخى از جمله‌هاى سوره « النّورين » را براى خواننده مىآوريم تا به ذوق خود ، دربارهء

--> ( 1 ) garcin de tassy . ( 2 ) journal asiatique .