كتاب « المصاحف » روايت شده است « 1 » . پيداست كه كرمانى ، اين قرائت را از كتاب « المصاحف » روايت نكرده است - على رغم اين كه از وى برگرفته است - بلكه آن را براى سلمى ، يحيى و اعمش « 2 » روايت كرده ، در حالى كه در كتاب « المصاحف » چيزى از اين دست نيامده است . از متن اخير ابو حيان پيداست كه كرمانى قرائتهاى هفتگانه را تحت تأثير ابن مجاهد در برابر ديگر قرائتها قرار داده است . اين آن چيزى بود كه در آن از منابع و دو سطح شذوذ ، سخن رفت . امّا نويسندهء كتاب ( كرمانى ) ما را از پژوهش دربارهء حقيقت خود ، عاجز نموده است چون از او در هيچ يك از كتابهاى سرگذشت نامه [ تراجم ] يا طبقاتى كه در دست داريم ، ذكرى به ميان نيامده است . امّا وقتى به بروكلمان « 3 » مراجعه مىكنيم ، مىبينيم كه چنين مىگويد : « شپيتالر « 4 » ، ابو عبد اللّه محمد بن ابى نصر الكرمانى را ترجيحا از دانشمندان اوايل قرن هفتم هجرى مىداند ، رساله‌اى در باب قرائتهاى شاذ به شمارهء 244 در الازهر به نام اوست » « 5 » . بدين ترتيب ، كرمانى را هم از حيث زمان و هم از حيث مكان ، مجهول مىيابيم . در نامه‌نگارىاى كه با شپيتالر براى شناخت منبع وى در اين حكم و داورى داشتم ، بيان كرده است كه وى شايد به مراجع و منابعى كه در آغاز كتاب [ دوازده كتاب ياد شده ] آمده تكيه كرده و شايد هم بعد از بررسى در خود نسخهء خطى بوده است .

--> ( 1 ) آرتور جفرى ، ماتريال ، ص 58 . ( 2 ) كرمانى ، شواذ القراءة و اختلاف المصاحف ، نسخهء خطى ، ص 147 . ( 3 ) . nnamlekcorb lrac ( 4 ) relatips . a خاورشناس معاصر آلمانى ، نامه‌نگارى توسط شاگرد ايشان همكار دكتر رمضان عبد التوّاب در تاريخ 30 / 12 / 1963 صورت گرفته است . ( 5 ) كارل بروكلمان ، تاريخ الادب العربى ، ( s . lag ) ، ج 2 ، ص 982 ، فصل مربوط به افراد گمنام از حيث تاريخ و مكان ، علم القراءات ، شمارهء 37 .