كرديم ، ايجاد آن - به نظر ما - مقدّمه‌اى ناگزير در پيدايش علم تفسير بوده است . از تفسيرهايى كه نويسنده در پى هر متنى ، در آن دچار لغزش شده و ارزشهاى بيانى جديد اين قرائتها را به آنها تعليل داده ، چشم پوشى نموديم تا كتاب الهى از ايراد آنچه كه عبث و بيهوده‌اش ، مىشماريم ، مصون ماند ؛ كتابى كه حفظ گرديده شده و باطل به آن راه ندارد و از جانب خداوندى حكيم و ستوده نازل شده است ( 20 ) .