پيش گفتار . . . وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ « 1 » نقش قرآن چون كه در عالم نشست * نقشهاى پاپ و كاهن را شكست فاش گويم آنچه در دل مضمر است * اين ، كتابى نيست چيز ديگر است چون كه در جان رفت ، جان ديگر شود * جان چو ديگر شد ، جهان ديگر شود قرآن كريم از صدر اسلام تاكنون مورد توجه مسلمانان ، بويژه دانشمندان اسلامى بوده است . پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله به عنوان نخستين مفسر ، مهم‌ترين گام را در شرح و تفسير آيات الاهى و پرورش مفسّرانى چون على عليه السلام برداشت . ائمه اطهار عليهم السلام نيز در توسعه فرهنگ قرآنى و تفسير صحيح آيات و پيش‌گيرى از انحرافات نقش كليدى داشتند . صحابه نيز به نوبه خود كوشيدند تا نقاب از چهره قرآن بردارند و پس از ايشان تابعان به اين مهم همّت گماردند . اين روند ادامه داشت تا اينكه در قرن سوم برخى از مفسران ، اقدام به نگارش تفسير كردند . در آغاز بيشتر رواياتى را كه به شرح واژگان قرآن مىپرداخت ، مورد توجه قرار مىدادند . پس از آن با توجه به نكات

--> ( 1 ) . نحل ، 44