قطب الدين محمود بن ضياء الدين مسعود الشيرازي

609

درة التاج ( فارسى )

صفحه سطر 80 - 18 - برهان بر اينكه بعضى ادراكات ما بانطباع صورت نيست ، بلكه نفس مدرك بعلم حضورى مشهود مدرك است ، از قبيل علم ما بذات ما ، و علم واجب تعالى به خود ، و بساير چيزها . 80 - 20 - قاعده در شناختن ادراك حصولى . 81 - 1 - برهان بر اينكه مناط علم بامور بيرون از ذات عالم ، حصول معلوم است . 81 - 2 - بيان حصر احتمال در دو شق . 81 - 5 - ابطال شق اول ( كه از ما چيزى زائل شود ) به دو وجه . 81 - 8 - وجه دوّم بطلان اين احتمال . 81 - 8 - ابطال اينكه زائل صورتى ادراكى باشد . 81 - 12 - ابطال اينكه زائل صورتى ادراكى نباشد . 82 - 10 - بيان اينكه ميان مدرك و مدرك مطابقه لازم است . 82 - 14 - بيان اينكه علم اضافهء صرف ميان عالم و معلوم نيست . 83 - 3 - بيان اينكه علم گر چه مجرّد اضافه نيست ، ولى ذات الاضافه است ، و مستدعى وجود مدرك در خارج نيست . 83 - 8 - بيان معانى حصول ، و اينكه مطلق ، حصول علم نيست ، بلكه علم حصولى مخصوص است . 83 - 20 - اشاره به اين كه علم نفس به خود بحضور نفس معلوم است ، نه بحصول صورت او . 84 - 2 - اشاره به اين كه حصول در قوّت مدركه ، مستلزم حصول است بنزد نفس . 84 - 8 - استدلال بر اينكه : علم بمتغيّرات نزد تغيّر معلوم متغيّر مىشود . 84 - 17 - تفسير الفاظ : شعور ، تصوّر ، حفظ ، تذكّر ، ذكر ، معرفت ، فقه ، فهم ، افهام ، صدق ، تصديق ، و تميز آنها از همديگر . 85 - 5 - تفسير علم - و عقل - هر يك بسه معنى . 85 - 16 - تفسير ذهن ، و ذكاء . 85 - 20 - انقسام ادراكات به چهار بخش . 85 - 22 - شرح و تفسير و چگونگى احساس . 86 - 7 - شرح و تفسير و چگونگى تخيّل ، و وظائف خيال . 86 - 15 - شرح و تفسير و چگونگى توهّم ، و وظائف واهمه .