صفحه سطر 76 - 13 - گفتار كسانى كه اشعّه را جسمهاى شفّاف مىدانند . 76 - 14 - رد گفتار سابق بهشت وجه . 76 - 23 - تحقيق و اقامهء دليل بر اينكه شعاع و لون با هم مغايرت دارند . 76 - 23 - شق اول دليل . 77 - 3 - شق دوّم دليل . 77 - 9 - وجه ملازمه بطريق آزمايش . 77 - 18 - ضوء اول - و ثانى ، و فرق هر يك . 77 - 20 - بيان اينكه اطلاق سريان و نفود و انتقال بر ضوء . مجاز است نه حقيقت . 78 - 4 - تفسير ظلمت ، و اينكه آن عدم ضوء است ، و تقابل ميانشان بايجاب و سلب است ، نه بعدم و ملكه . 78 - 7 - فرق ميان اصطلاح مصنّف و اصطلاح سايرين در تقابل نور و ظلمت . 78 - 12 - بيان اينكه ضوء بر حسب مفهوم مانع نيست از اينكه در باطن جسم سريان كند ، و از اين رو است كه از كيفيّات مختصّ بكميّات شمرده نمىشود . 78 - 22 - تفسير ضوء و نور و شعاع . 79 - مقالت پنجم - در انواع كيف كه ايشان را بحس ظاهر در نتوان يافت . 79 - 4 - تفسير حال و ملكه . ملكهء صناعت - و ملكهء علم . 79 - 12 - وجود ملكات در ما ، صحّت ، و اينكه : حال بعينه ملكه مىشود . 79 - 17 - كيفيات نفسانى در نفس حاصل و از تعريف بىنيازند ، ما فقطّ بتعيين آنها از ساير مدركات محتاجيم . 79 - 22 - ما احساس و تخيل و تعقّل مىكنيم - و به همه ادراك مىگوئيم ، و خود را در حالاتى مىيابيم كه از آن حالت لذت مىبريم يا متالّم مىشويم و به همه لذت و الم مىگوئيم ، پس با حذف خصوصيات سه قسم اول ادراك را مىفهميم ، و با حذف خصوصيّات اقسام دوّمى لذّت و الم را پس : لذّت - و الم ، و ادراك بىنياز از تعريف ، و فقط نيازمند بمنبّه عقلىاند . 80 - 3 - حصر اين قسم كيفيات ممكن نيست . 80 - 5 - ادراك و تعريف آن بر وجهى كه همهء اقسام را فرا گيرد . 80 - 13 - برهان بر اينكه بعضى ادراكات ما بانطباع صورت است در ماء از طريق حكم ايجابى ما بر چيزهائى كه در خارج معدوم‌اند .