قطب الدين محمود بن ضياء الدين مسعود الشيرازي
597
درة التاج ( فارسى )
صفحه سطر مقالت ششم - در علت و معلول و مباحث ايشان . 33 - 22 - تعريف علّت . 33 - 24 - تفسير علّت تامه - و ناقصه . 34 - 2 - دخول شرائط - و زوال مانع در علّت تامه . 34 - 5 - معنى دخول عدم در علّيّت . 34 - 8 - معنى تقدم علّت بر معلول . 34 - 8 - برهان بر اينكه جدا شدن معلول و علّت از همديگر جايز نيست . 34 - 11 - شق اول برهان . 21 - شق سوم 35 - 5 - ابطال اين فرض : كه معلول در حال انتفاء علّت بسبب قوّتى باقى بماند كه از علّت استفاده كرده است . 35 - 9 - برهان ديگر بر اينكه : ممكن در بقاء خود هم نيازمند بعلّت است . 35 - 11 - شق اول برهان : باقى ماندن معلول با انتفاء مرجّح . 35 - 12 - شق دوم برهان : باقى نماندن معلول با انتفاء مرجّح . 35 - 18 - بيان اينكه تأثير علّت در معلول در حال هستى است لا غير . 35 - 22 - توقّف تأثير علّت تامّه بر فرا رسيدن زمان بعد ( - كه متكلّمين دربارهء آفرينش جهان قائلند ) باطل است . 36 - 4 - حركت اجزاء بنا كه معلول بنّاء است با غيبت او باقى نمىماند . 36 - 6 - شكل و هيئت بناء و تماسك اجزاء كه با غيبت بنّا باقى مىماند معلول يبوست عنصر است . 36 - 9 - در مثال سابق علّت وجود و ثبات دو چيز است ، ولى در تنگ آب علّت هر دو يك چيز است . 36 - 14 - معنى تأثير علّت در معلول در حال وجود معلول . 36 - 17 - علّت نيازمندى بعلّت امكان هستى است ، نه مطلق هستى . 36 - 21 - اجتماع دو علّت تامّه بر معلول شخصى جايز نيست . 36 - 21 - برهان بر مقصود . 37 - 1 - برهان ديگر .