صفحه سطر 25 - 20 - اقامهء برهان بر اينكه امكان حقيقت خارجى ندارد . 26 - 6 - بيان اينكه امتناع را حقيقت خارجى نيست . 26 - 10 - بيان اينكه هرگاه مواد و جهات سه‌گانه ملحوظ عقل شوند - درين صورت جهت و مادّه نيستند بلكه عرضى از اعراض ذهن‌اند : واجب . يا ممكن ، يا ممتنع . 26 - 17 - انقسام ممكن بممكن لذاته - و لغيره . 26 - 19 - هر ممكن لغيره ممكن است فى نفسه - و لا عكس . 26 - 22 - امكان لازم ممتنع الزّوال است . 27 - 1 - معروض امكان ، ماهيّت من حيث هى است . 27 - 2 - ماهيّت با وجود واجب ، و با عدم ممتنع است ، نه ممكن . 27 - 4 - انقسام هر يك از وجوب ، و امتناع به : بالذات - و بالغير . 27 - 5 - هر واجب يا ممتنع بالغير ممكن بالذات است . 27 - 6 - بيان اينكه از انقسام وجوب ، يا امتناع به ، بالذات - و بالغير لازم نيايد كه واجب و ممتنع بالذات مركّب باشند . 27 - 12 - بيان اينكه : امكان ، سبب نيازمندى بعلّت است ، و حاجت ممكن بعلّت امريست فطرى . 27 - 14 - در تصديق فطرى ممكن است بسبب عدم تصوّر اطراف آن خفائى پيذا شود . 27 - 17 - تساوى طرفين در عقل است ، و عدم ممكن ، و عدم علّت ، هيچ يك نفى محض نيستند ، و در عقل از هم ممتازند ، پس شايد كه آن عدم را به اين عدم تعليل كنند . 27 - 22 - برهان بر وجوب هستى معلول نزد هستى علّت . 28 - 2 - شق اول برهان ( نفى امتناع از معلول نزد وجود علّت ) . 28 - 4 - شق دوم برهان ( نفى امكان از معلول نزد وجود علّت ) . 28 - 10 - نفى اولويّت على الاطلاق . 28 - 12 - برهان بر نفى اولويّت ذاتيّه . 28 - 17 - بيان ديگر در نفى اولويّت ذاتيه . 28 - 22 - برهان بر نفى اولويّت غيريّه . 29 - 9 - بيان اينكه ممكن همچنانكه در حدوث حاجت بعلّت دارد در بقاء نيز نيازمند است .