حيوان را . و اما در دوم به جهت جواز لزوم لازم عند عدم لزوم - الملزوم . جون لزوم حيوان انسان را با عدم لزوم فرس انسان را ، و اگر هر دو جزوىّ باشند حكم سالبتين عكس حكم موجبتين كليتين باشذ ، و حكم موجبتين عكس حكم سالبتين كلّيّتين به حكم عكس نقيض . و از آنج ياذ كرديم معلوم شوذ حكم ايشان جون لزوم بين المقدمين و التاليين از طرفين باشذ . و هر دو متصله اگر موجبتين كليتين باشند يا سالبتين جزئيتين و مقدم يكى و او را ثانيه نام كنيم مناقض لازم تالى ديگر باشذ ، و او را اولى نام كنيم ، و مقدّم اولى لازم نقيض تالى ثانيه باشذ ، از صدق اولى صدق ثانيه لازم آيد - اگر موجبتين كليتين باشند . و به عكس اگر سالبتين جزئيتين باشند - بىانعكاس هيج يك ازيشان . اما اوّل به جهت آنك : مقدّم ثانيه جون مناقض لازم تالى اولى است - لازم آيذ كى نقيض مقدّم ثانيه لازم تالى اولى باشذ و حينئذ صادق شوذ - كى هرگاه كى مقدم ثانيه متحقّق شود نقيض تالى اولى متحقق شوذ - به حكم عكس نقيض ، و هرگاه كى متحقق شود نقيض تالى اولى متحقق شوذ نقيض مقدّم او - به جهت آنك عكس نقيض اولى است ، بس از شكل اوّل نتيجه دهذ - كى : هرگاه كى مقدّم ثانيه متحقق شود « ( نقيض مقدم اولى متحقق شود ، و هرگاه كى نقيض مقدّم اولى متحقق شود ) » تالى ثانيه متحقق شود ، جه اين عكس نقيض متصله مفروضه است ، اعنى ملازمه مقدم اولى نقيض تالى ثانيه را ، - و از شكل اول نتيجه دهذ كى هرگاه كى مقدم ثانيه متحقق شود تالى او متحقق شود ، و هو المطلوب [ ( و اما دوم به حكم عكس نقيض ) ] . و اما عدم عكس در موجبتين به جهت جواز استلزام جيزى كى مناقض لازم تالى متصله باشذ نقيض ملزوم مقدم را با آنك كاذب باشذ . جون :