سعدى شيرازى ( اوايل قرن هفتم هجرى - و - 691 يا 694 ه . ق ) مشرف الدين مصلح يا مشرف بن مصلح ، سعدى شيرازى در اوايل قرن هفتم هجرى در خاندانى كه همه از عالمان دين بودند ؛ چشم به جهان گشود . خود گويد : همهء قبيلهء من عالمان دين بودند * مرا معلّم عشق تو شاعرى آموخت در آغاز جوانى به بغداد رفت و در مدرسهء نظاميهء بغداد كه خاص شافعى مذهبان بود به تحصيل پرداخت و سپس به شام و عراق و حجاز سفر كرد و در زمان حكومت ابوبكر بن سعد بن زنگى به شيراز برگشت . بوستان را در سال 655 در ده باب به نظم آورد و سال بعد ( 656 ه ) گلستان را در هشت باب با نثر زيبا و مسجّع مشتمل بر پند و اندرز و حكايات لطيف به نام شاهزاده سعد بن ابوبكر بنوشت و به وى تقديم كرد . سعدى در غزل عاشقانه و قصايد حكمت‌آميز و مثنوى سعدىنامه يا بوستان به حدّ اعلاى لطافت در سخن و استادى در شيوهء سهل و ممتنع رسيده است . بسيارى از گويندگان از وى تقليد كرده‌اند ولى نتوانسته‌اند با وى برابرى كنند . كليّات سعدى بارها در ايران و هند و ساير كشورها چاپ شده و آثار دل انگيزش به زبانهاى ديگر ترجمه شده است . 11 فى نعت سيّد المرسلين عليه الصلاة و السلام [ 1 ] كريمُ السَجايا [ 2 ] جميلُ الشِيَم [ 3 ] * نَبىّ البَرايا [ 4 ] شفيعُ الامَم [ 5 ] امام رُسُل ، پيشواى سَبيل * امين خدا ، مَهبَط جبرئيل [ 6 ] شفيع الورى [ 7 ] ، خواجهء بعث و نَشر [ 8 ] * امام الهُدى [ 9 ] ، صدر ديوان حَشر [ 10 ]