احمد احمدى بيرجندى
124
مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي )
ملك الشعراى صبورى ( وفات 1322 ه . ق ) حاج ميرزا محمد كاظم صبورى كاشانى از احفاد صبورى و برادرزادهء فتحعلىخان صباست . وى به لقب ملك الشعرايى آستان قدس رضوى مفتخر شد و به مناسبتها قصايد غرّايى مىسرود . محمد تقى ملك الشعراى بهار ، شاعر ، نويسنده و سياستمدار معاصر فرزند ارشد اوست . صبورى در سال 1322 هجرى قمرى در مشهد وفات يافت و در ارض اقدس به خاك سپرده شد . ديوان او مشتمل بر قصايد ، غزليات تركيببندها ، چاپ شده است . 27 در ولادت حضرت خاتم الانبياء ( ص ) شهى كه خلعت « لولاك [ 1 ] » زيب پيكر اوست * نهاده تاج « لعمرك [ 2 ] » ز فخر بر سر اوست رسول بار خدا ماه يثرب و بطحا * كه شمس آينهدار رخ منوّر اوست محمد عربى فخر عالم و آدم * كه جمله عالم و آدم طفيل گوهر اوست اذان اشهد ان لا إله الّا اللّه * صلاى ملت بيضا [ 3 ] و شرع انور اوست خداى را اگر آيينهء تمام نماى * در آفرينش بايد ، ز پاى تا سر اوست