در بيست و پنجمين سال زندگانى - از فرط امانت و صدقى كه وى را بود - به منظور تجارت براى خديجه دختر خويلد - به همراه غلام وى ميسره به شام رفت و به داد و ستد پرداخت و سود بسيارى بچنگ آورد و دو ماه پس از بازگشت وى از شام ، با خديجه - كه در اين زمان چهل سال داشت - ازدواج كرد . در سى و پنجمين سال زندگانى وى ، پس از حريقى كه در خانهء كعبه - روى داده بود ، سيلى عظيم خانهء كعبه را فرا گرفت . پيغامبر در سازندگى آن با قريش همكارى نمود . و چون در محلّ گذاشتن حجر الأسود ، به كشمكشى كه به كشت و كشتار مىانجاميد - پرداختند - پيغامبر دانا از جانب خدا به فريادشان رسيد و رداى خويش را گسترانيد و گفت افراد هر يك از قبايل ، گوشه‌يى از آن را بر گرفتند و حجر الأسود را در آن نهادند و به آن‌ها در برداشت و بردن آن به جايگاهش فرمان داد . آنگاه رسول آن را بر گرفت و در جايش نهاد . و چون به چهل سالگى رسيد ، خداى او را كرامت رسالت ، ارزانى داشت . 4 - زندگانى او ، پيش از پيامبرى در حديث است : كان يوسف حسنا و لكنّنى أملح [ يوسف ، نيكوروى بود ولى من با نمك‌ترم ] در حديث ديگر است : أنا أفصح العرب بيد أنّى من قريش و نشأت فى بنى سعد بن بكر [ من فصيح‌ترين عرب هستم به ويژه آن كه از قريش و ميان قبيلهء بنى سعد بن بكر پرورش يافتم ] نهايهء إبن أثير ، فائق زمخشرى در ذيل : بيد او بر محاسن أعمال ، مفطور بود و بر مكارم اخلاق پرورش يافت و باتّفاق برادران رضاعى خويش - در بيابان ، گوسفند مىچرانيد و چون به مكّه آمد در قبال دريافت پاداش ، به اين كار مىپرداخت و اگر در صدد جمع مال بود ، اين كار برايش آسان بود ، خاصّه پس از آن كه به پيشكارى خديجه در آمده ، وى را به همسرى خويش برگزيد . امّا نه تنها هرگز فريفتهء زيورهاى دنيا نگرديد بل كه به همان نسبت كه بر ميزان عمرش افزوده مىگرديد ، از آنچه مردمان ، بدان دلبستگى داشتند - بيزارتر مىگرديد . و در وى ميل به إنفراد و إنقطاع ، با هدف تفكّر و مراقبه افزايش مىيافت . و براى رستگارى ، همواره خداوند را منظور نظر داشت و به وى توسّل مىجست تا آن كه خداوند ، وى را نبوّت ، كرامت فرمود .