بنگرم سرّ ، عالَمى بينم نهان * آدم و حوا ، نرسته از جهان [ مثنوى دفتر 3 ص 260 بيت 4542 ] و در دفتر چهارم گفته است : مصطفى زين گفت كادم و انبيا * خَلْفِ من باشند در زيرِ لوا بهرِ اين فرموده است آن ذو فنون * رمزِ نَحْنُ الآخرُون السّابِقُون [ مثنوى دفتر 4 ص 309 بيت 525 و 526 ] كه اشارتست به روايتى منقول در « دلائل النّبوة » از « حافظ أبو نعيم اصفهانى » [ طبع حيدر آباد ، ج 1 ص 6 ] « كنت أوّل النبييّن فى الخلق و آخرهم فى البعث . » [ احاديث مثنوى ، ص 111 ] . قرطه ؛ لبس معروف معرّب كرته ( قاموس ، چاپ كلكته ، صفحه 133 ) معرّب كرته به معنى جامه و قباست . ( برهان قاطع ، كشف اللّغات . شمس اللّغات ) « رضى الدّين نيشابورى » گويد : حسود قرطهء بىآستين بپوشد زود * چو بست نصرت بادامنت گره دامن « فرّخى » گويد : چو چينِ قرطه به هم بر شكسته جَعْد شكن * چو حلقه‌هاىِ زره ، بر زده دو زلفِ سياه « كافى ظفر همدانى » گويد : با قرطهء رومى ، همه چون بدرِ مُنيرند * بر مَركبِ تازى ، همه چون بازِ پرانند [ ذيل المعجم ص 348 و 349 تصحيح مرحوم مدرّس رضوى ] « انورى » گويد : قرطه بگشاى و زمانى بنشين پيش و بگوى * روى بنماى كه امروز چنين دارد روى [ ص 340 و 331 فرهنگ البسه مسلمانان ]