به كام و آرزوىِ دل چو دارم خلوتى حاصل * چه فكر از خُبثِ بدگويان ميانِ انجمن دارم [ غزل 474 / 7 ص 964 ] درودى چو نورِ دلِ پارسايان * بر آن شمعِ خلوتگهِ پارسايى [ غزل 383 / 2 ص 982 ] محرم ؛ ( ع ) خويشاوند ، خويش ، آشنا ، واقف كار ، مقرّب ، نديم [ فرهنگ معين ] مَحْرَمِ اين هوش ، جز بيهوش نيست * مر ، زبان را مشترى ، جز گوش نيست [ مثنوى 1 / 4 ص 3 طبع نيكلسون ] نابوده ، به وقت خلوت تو : اشاره به خلوت شب معراج پيغمبر ( ص ) دارد كه بالاى عرش بود و جبرئيل در آن راه نداشت و حديث معروف « لى مع اللّه وقت لا يسعني فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل » كه صوفيان بدان استناد مىكنند و مؤلّف اللوءلوء المرصوع ( ص 66 ) دربارهء آن گويد : « . . . و فيه ايماء إلى مقام الإستغراق باللّقاء المعبّر عنه بالمحو و الفناء . » [ احاديث مثنوى ، ص 39 ] مفسّر آنست « سعدى » در ابيات مشهورى كه در وصف ليلة المعراج رسول اكرم ( ص ) ، و در ترجمهء حديث « لو دنوت أنملة ، لا حترقت » - [ كه « سيوطى » در « لئالى المصنوعه » آورده است : إنّ النبىّ ( ص ) سأل جبرئيل : هل رأيت ربّك ؟ فانتفض ( ذهب بعض لونه ) و قال يا محمّد إنّ بيني و بينه سبعين حجابا من نور لو دنوت من أدناها لا حترقت ، ( مشكاة المصابيح ج 3 ص 119 و لئالى المصنوعه ج 1 ص 15 / 17 / 18 ] - در منظومهء « بوستان » ساخته است ، مىگويد :