و اين در وقتى بود كه پيامبر ( ص ) در كوه « حرا » به سر مىبرد ، كوه حراء نخستين مكانى است كه قرآن در آنجا بر پيامبر ( ص ) نازل شد و آنحضرت از اوّل سورهء علق تا آيهء پنج مورد خطاب خداوند قرار گرفت ، و بقيهء سوره ، بعدا نازل گرديد ، اينك به آيات اين سوره تا آيه 5 توجه كنيد : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ - خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ - اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ - الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ - عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ . : « بنام خداوند بخشندهء مهربان - بخوان به نام پروردگارت كه جهان را آفريد - همان كسى كه انسان را از خون بسته خلق كرد - بخوان كه پروردگارت از همه بزرگوارتر است - همان كسى كه به وسيلهء قلم تعليم نمود - و به انسان آنچه را نمىدانست ياد داد » . پيامبر ( ص ) در آغاز ، نماز واجب را دو ركعت دو ركعت اعلام كرد ، سپس دستور داد كه در مسافرت دو ركعت بخوانند ولى در وطن چهار ركعت بخوانند . حادثهء بعثت آنحضرت ، در رأس بيستمين سال سلطنت كسرى پرويز در سال 6113 از هبوط آدم ( ع ) رخ داد . فلسفهء بعثت از زبان امام على ( ع ) حضرت على ( ع ) [ اهداف و فلسفهء بعثت پيامبر ( ص ) را چنين بيان مىكند : ] ابتعثه بالنّور المضيئ ، و البرهان الجلىّ . . . : « خداوند ، پيامبر ( ص ) را با نورى روشنى بخش ( قرآن ) و برهان و دليلى آشكار ، راهى واضح و كتابى هدايتگر ، برانگيخت ، خاندانش بهترين خاندانها ، و درخت وجودش بهترين درختان است كه شاخه‌هايش موزون ، و ميوه‌هايش در دسترس همگان قرار دارد ، زادگاهش مكّه ، و هجرتگاهش مدينه طيّيبه بود ، همان شهرى كه آوازهء او از آن برخاست و صدايش از آنجا پخش شده ، او را با دليلى كافى و اندرزى شفا بخش و برنامه‌اى پيش گيرنده از فساد فرستاد ، بوسيلهء او دستورات ناشناختهء الهى را آشكار ساخت ، و بدعتهائى كه به نام دين در ميان مردم بود از بين برد و احكامى كه هم اكنون در