از ديگر نتايج فتح المبين آن بود كه جامعهء اسلامى از عناصرى كه دلهايشان آلوده بود پاكسازى شد و اجتماعى از مردانى شكل گرفت كه تنها دل در پى حق داشتند و جز آن را نمى خواستند . به همين دليل در غزوهء حديبيّه تنها كسانى با رسول خدا ( ص ) روانه شدند كه قصد خدا و قصد حج داشتند و نه آرزوى غنايم و دستاوردهاى مادى جنگ ، آن سان كه خداوند مىفرمايد : « آنان كه از نبرد فرو نشسته اند ، چون شما به نبردى كه در آن غنايم فراوان است روانه شويد تا آن غنايم را به چنگ آوريد ، خواهند گفت بگذاريد ما هم در پى شما بياييم . آنان مىخواهند سخن خدا را دگرگون سازند و تغيير دهند . بگوى شما هرگز در پى ما نخواهيد آمد و شما چنينيد كه خداوند پيش از اين فرموده است . آنان خواهند گفت بلكه شما بر ما حسد داريد [ اين سخن درست نيست ] و بلكه آنان جز اندكى درك نمى كنند » . « 16 » در خلال اين غزوه مشاهده مىكنيم با آن كه مسلمانان براى حج بيرون رفته بودند براى نبرد چون با احتمال بروز جنگ مواجه شدند همه با هم به بيعت مجدّد با رسول خدا ( ص ) پرداختند و با او پيمان جانفشانى در راه خدا بستند ، آن سان كه آياتى از قرآن كه پيش از اين نيز آنها را آورديم بدين امر تصريح دارد : « خداوند از مؤمنان خشنود شد آن هنگام كه در زير آن درخت با تو بيعت مىكردند پس خداوند آنچه را در دلهاى آنان بود دانست و آرامش را به دلهاى آنان نازل كرد و به عنوان پاداش مژده فتحى نزديك را به آنان داد و نيز مژده غنايم فراوانى كه آن را به دست مى آورند و خداوند عزّتمند و حكيم است . خداوند وعدهء غنيمتهاى فراوانى كه آنها را در اختيار مىگيريد به شما داد و اين پيش آمدن غنايم را براى شما تسريع كرد و دست [ ستم ] مردم را از شما بازداشت و تا اين ماجرا آيتى براى مؤمنان باشد و شما را به راهى راست هدايت كند » . « 17 » علاوه بر اينها ، حديبيّه فتح المبينى بود كه راه را بر پرداختن رسول خدا ( ص )

--> ( 16 ) همان / 16 . ( 17 ) همان / 10 - 11 .