نوشتن پيمان صلح 524 - پس از برقرارى توافق شفاهى بر مبنايى كه گفته شد ، رسول خدا ( ص ) على ( ع ) را فراخواند و به او فرمود به نوشتن اين پيمان اقدام كند و بنويسد كه « بسم الله الرحمن الرحيم » . اما سهيل نمايندهء مشركان زبان به اعتراض گشود و گفت : « من خداى رحمان و رحيم نمى شناسم ، بلكه بنويس « به نام پروردگار » . على ( ع ) نيز چنان نوشت . آنگاه فرمود : « بنويس اين پيمانى است ميان محمد رسول خدا ( ص ) و سهيل بن عمرو » . اما باز هم سهيل اعتراض كرد و گفت : « اگر گواهى داده بودم كه تو رسول خدايى با تو به جنگ نمى پرداختم . نام خود و نام پدرت را بنويس » . پس رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) فرمود بنويس : « اين پيمانى است ميان محمد بن عبد الله و سهيل بن عمرو مبنى بر اين كه : الف : هر دو توافق كردند به مدّت دو سال هيچ جنگى بين آنان روى ندهد و مردم در اين مدت در آسايش و امنيّت به سر برند و با همديگر جنگ نكنند و در مقابل ، هر يك از افراد قريش بدون اجازه ولىّ خود نزد محمّد آيد وى او را به ميان قريش برمىگرداند و هر كه از پيروان محمّد به ميان قريش بيايد آنان او را به وى برنمى گردانند . ب : ميان ما احترام متقابل خواهد بود و هيچ سرقت و خيانتى وجود نخواهد داشت ج : هر كس بخواهد مىتواند با محمد عقد و پيمان ببندد و هر كس نيز بخواهد مىتواند در پيمان قريش درآيد » . برخى از مشركان و از ميان مسلمانان نيز على بن ابى طالب ( ع ) ، ابو بكر ، عمر ، سعد بن ابى وقاص و عبد الرحمن بن عوف بر اين پيمان گواهى دادند . اينها مواردى بود كه در پيمان صلح نوشته شد و در كنار آن توافقى عملى نيز وجود داشت كه پيامبر ( ص ) آن را پذيرفته و قريش نيز متعهّد به اجراى آن بودند و آن اين بود كه قريشيان در تكميل اين قرارداد گفتند : « تو امسال به مكّه وارد نمى شوى